Category: ગઝલ

*
ગામ ને રસ્તાની વચ્ચે આપણે મળતાં રહ્યાં,
ચોકમાં ચર્ચાની વચ્ચે આપણે મળતાં રહ્યાં.

રોકવા જાલીમ જમાનામાં હતી તાકાત ક્યાં,
એકલાં, બધ્ધાંની વચ્ચે આપણે મળતાં રહ્યાં.

માર્ગ, નક્શો કે દિશાનું ભાન પણ કોને હતું?
હોઠ ને હૈયાની વચ્ચે આપણે મળતાં રહ્યાં.

ડૂબવાની શક્યતા એ જોઈને ડૂબી મરી,
મોજથી દરિયાની વચ્ચે આપણે મળતાં રહ્યાં.

હસ્તરેખાઓ નવી કંડારવાની લાહ્યમાં,
આગ ને તણખાની વચ્ચે આપણે મળતાં રહ્યાં.

જાનના જોખમ છતાંયે પ્રેમ ના પાછો પડ્યો,
ડર અને શંકાની વચ્ચે આપણે મળતાં રહ્યાં.

ઝંખના જેની હતી, એવું મિલન સંભવ ન’તું,
એટલે સપનાંની વચ્ચે આપણે મળતાં રહ્યાં.

મોંઘવારી સ્પર્શની ‘ચાતક’ સતત નડતી રહી,
શ્વાસના ખર્ચાની વચ્ચે આપણે મળતાં રહ્યાં.

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’
*
[Above: Painting by Donald Zolan]

સૌ વાચકમિત્રોને વસંતપંચમી અને વેલેન્ટાઈનની સહિયારી શુભેચ્છાઓ..
*
સેંથી અને ગુલાબમાં તારું જ નામ છે,
લોહી અને શરાબમાં તારું જ નામ છે.

જેને લખ્યા પછી લખ્યું બીજું નથી કશું,
અંગત હૃદય-કિતાબમાં તારું જ નામ છે.

આંખોની આરપાર એ નીકળી શક્યું નહીં,
ખૂંપી ગયેલ ખ્વાબમાં તારું જ નામ છે.

હોઠો ને શ્વાસનો ભલે તાળો મળ્યો નથી,
બાકી બધા હિસાબમાં તારું જ નામ છે.

જેના થકી છુપાવું છું દુનિયાથી હું મને,
હિજાબ કે નકાબમાં તારું જ નામ છે.

કોને મળ્યા પછી થયા ‘ચાતક’ તમે કવિ?
પૂછે, તો બસ જવાબમાં તારું જ નામ છે.

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’
*
[Above: A Painting by Donald Zolan]

[Painting by Donald Zolan]
સહુ વાચકમિત્રોને ઈસુના નવા વર્ષની શુભકામનાઓ.
*
કેશની મહેંદી અમસ્તી હાથમાં મુકાઈ ગઈ !
કેટલા વરસોની ખાઈ ક્ષણમહીં પુરાઈ ગઈ !

વેચવા હું તો ગયો તો ફક્ત ત્યાં મારી કલા,
જોતજોતામાં જુઓને, જાત પણ વેચાઈ ગઈ !

કેમ છો? એ પ્રશ્નના ઉત્તરમાં જોયું પણ નહીં,
ભરબજારે લોક વચ્ચે લાગણી રહેંસાઈ ગઈ !

શ્વાસ લેવા બે ઘડી ઈતિહાસ જ્યાં ઊભો રહ્યો,
એટલામાં તો સદીના વારતા વંચાઈ ગઈ !

મારી સાથે કેમ તું સ્પર્ધા કરે છે આ રીતે?
આંખમાં આંસુને જોઈ આગ છંછેડાઈ ગઈ.

થઈ શક્યો બે-ચાર ડૂમાનો જ તરજુમો અહીં,
સેંકડો ચીસોને ઘરની સભ્યતાઓ ખાઈ ગઈ.

આ ગઝલમાં વાત તો કરવી હતી એક પળ વિશે,
એ ખબર પણ ના પડી કે જિંદગી ચર્ચાઈ ગઈ !

પ્રશ્ન જીવનનો હતો અઘરો, સમજતાં વાર થઈ,
ને લખું ઉત્તર હું ત્યાં ઉત્તરવહી ખેંચાઈ ગઈ !

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

[A Painting by Donald Zolan]
*
દિવસ, રાત, કોઈ પ્રહરમાં ન આવ્યા,
હતા આંખમાં, પણ નજરમાં ન આવ્યા.

અમીરી તો જુઓ જરા આંસુઓની,
રહ્યા કાયમી પણ અમરમાં ન આવ્યા.

જરા ચાલવાથી જ ભેટી શકાતે,
ઘણાં ગામ તોયે શહરમાં ન આવ્યા.

કરી નાખ્યો ખારો સમંદર રડીને,
નવાઈ, કે આંસુ નહરમાં ન આવ્યા.

ભરોસો જ ભારી પડ્યો માનવીને,
પીધું જ્યારે ત્યારે ઝહરમાં ન આવ્યા.

હશે લક્ષ્ય માટેની કેવી પ્રબળતા!
ઉતારાઓ કોઈ સફરમાં ન આવ્યા.

તમે શબ્દરૂપે રહ્યાં સાથ કાયમ,
ફકત છંદમાં કે બહરમાં ન આવ્યા!

તરસના નથી હોતા સરનામાં ‘ચાતક’,
ઘણાં જામ એથી અધરમાં ન આવ્યા.

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’