અજવાળાંને લૂંટી જો
May 10th, 2013
ક્ષીણ થયેલા સૂરજનું ઘર સંધ્યાને જઈ પૂછી જો,
અંધારાનો જાસો દઈને અજવાળાંને લૂંટી જો.
જીવન તો સાગરની માફક ખૂટવાનું નામ જ નહીં લે,
મોજાંઓની જેમ કિનારે આવી ક્યારેક તૂટી જો.
રાત આગિયાના વેશે મળતી રહેશે, ઓ દોસ્ત તને,
રાતરાણીની માફક કો’દિ સુંગધ થઈને ફૂટી જો.
હાથ સમય પકડીને લખશે નામ પછી ઈતિહાસોમાં,
બસ જીવનની પાટી પર બે-ચાર આંકડા ઘૂંટી જો.
ઠેર ઠેર ઝાકળના રૂપે પથરાયા ફુલો ઉપર,
હતભાગી રાતોના આંસુ હળવે હાથે લૂછી જો.
રેતીની માફક મુઠ્ઠીભર શ્વાસ લઈને ચાલ્યા કર,
મન પડે તો ભીંસી મુઠ્ઠી સાવ અચાનક ખૂટી જો.
‘ચાતક’ની ભાષામાં શ્વાસો સાદ નથી તો બીજું શું?
પડઘાંની પાસે જઈને તું અર્થ મૌનનો પૂછી જો !
- © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’
