પાનખરમાં પાન ખરતાં જાય છે,
જિંદગી ધીરેધીરે સમજાય છે.
જ્ઞાન બોધિનું મળે ચારે તરફ
બુદ્ધ થઈને તોય ક્યાં રહેવાય છે ?
એક વીજળીનો ઝગારો લાવતાં,
આભને અંધાર આવી જાય છે.
હોઠથી પ્રારંભ પામેલી કથા,
આંખથી ક્યાં પૂર્ણતઃ કહેવાય છે ?
રૂપ ને સૌંદર્યના સ્વામી બની,
ફુલ પણ ક્યારેક તો પસ્તાય છે.
એ પ્રતિક્ષાનો ખરે મહિમા હશે,
નામ ‘ચાતક’નું હજી લેવાય છે.
– દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’
પ્રિય દક્ષેશભાઈ,
I have no words to express my feelings for this Gazal.. A truth, very well said…. Congrats to you!!!
I had suggested earlier to give voice to your beautiful gazals…. Please do accept this suggestion and get your gazals sung by a good artist and I am sure, it will be a big hit …. We gazal lovers will be ever indebted to you….. thanks
– Usha.
અતિ સુન્દર, જીદગી નો મર્મ સમજાઈ ગયો. ફેસબુક પર મુકવાની ગુસ્તાખી કરું !!!!!!
એક વીજળીનો ઝગારો લાવતાં,
આભને અંધાર આવી જાય છે.
આ પન્ક્તિઓ ખુબ જ ગમી. તમારી કલ્પનાશક્તિને ધન્ય છે.
keep it up !!!
અરે, દક્ષેશભાઈ, સરસ ગઝલ છે.
એક વીજળીનો ઝગારો લાવતાં,
આભને અંધાર આવી જાય છે.
આ પંક્તિથી સાચે જ જિંદગી ઝડપથી સમજાય છે.
દક્ષેશભાઈ, તમારી દરેક રચનાઓ ચોટદાર હોય છે.
પાંદડે પાંદડે લખી છે મેં મારી કથા, સાચું કહું તો ડાળે ડાળે નીતરે છે મારી વ્યથા……. ઝાકળ સરીખી જિંદગી ને તોય ઘણી જિવવાની આશ ……
JKM… its a fabulous poem truely appreciate your efforts.. though wasn’t able to catch essence of each line but the line
”હોઠથી પ્રારંભ પામેલી કથા,
આંખથી ક્યાં પૂર્ણતઃ કહેવાય છે ?”
thats my fav.. keep up the good work kaku…
બહોત અચ્છે દક્ષેશભાઈ. સરસ ગઝલ બની છે.
સુંદર ગઝલ ! વાહ! અભિનંદન.દક્ષેશભાઈ,
એમાંય
એક વીજળીનો ઝગારો લાવતાં,
આભને અંધાર આવી જાય છે.
લા-જવાબ કાબિલે દાદ !
વાહ વાહ આખે આખી ગઝલ કાબિલે દાદ છે…બહોત અચ્છે.. અભિનંદન
આ શેર સાથે આખી ગઝલ માટે અભિનન્દન
એક વીજળીનો ઝગારો લાવતાં,
આભને અંધાર આવી જાય છે.
સરસ ગઝલ દક્ષેશભાઈ,
બહુજ ગમી.
એમાંય
એક વીજળીનો ઝગારો લાવતાં,
આભને અંધાર આવી જાય છે.
આ તો એક લા-જવાબ અભિવ્યક્તિ……
-અભિનંદન
રૂપ ને સૌંદર્યના સ્વામી બની,
ફુલ પણ ક્યારેક તો પસ્તાય છે.
એ પ્રતિક્ષાનો ખરે મહિમા હશે,
નામ ‘ચાતક’નું હજી લેવાય છે.
વાહ
યાદ આવ્યું
પોતાની ઊર્મિના સાગર મહીં,
એક છોકરી… ચાતક નજરે પ્રતિક્ષા કરે,
ને છીપ સમું તરસે- સ્વાતિનું બુંદ એક,
ક્યારે વરસે ?
સુંદર ગઝલ થઈ છે
અભિનંદન !
બહું સુંદર ગઝલ ! બધા જ શેર કાબિલે દાદ થયા છે.
પાનખરમાં પાન ખરતાં જાય છે,
જિંદગી ધીરેધીરે સમજાય છે.
ખુબ સુંદર ગઝલ માણવી ગમે તેવી ગઝલ અને આ પાનખર ઘણી પ્રેરક છે..
હોઠથી પ્રારંભ પામેલી કથા,
આંખથી ક્યાં પૂર્ણતઃ કહેવાય છે ?
વાહ સુન્દર શેર ..
સરસ ગઝલ!! પાન ખરતાં જોઇ આંસું ખરતાં લાગે ઈશ્વરનાં.. ઓકટૉબર.. ઊદાસીનો મહીનો. એમાં પાન ખરે જિંદગી સમજાય છે
– સપના
હોઠથી પ્રારંભ પામેલી કથા,
આંખથી ક્યાં પૂર્ણતઃ કહેવાય છે ?
આ વધારે ગમ્યો છે..વાંચનપ્રિય ગઝલમાં…
વાહ! સુંદર ગઝલ માણવી ગમી!
સુધીર પટેલ.
સુંદર રચના …. અતિ સુંદર વિચારો …. સાચે જ જિંદગી ધીરે ધીરે સમજાય છે …… સમજાતી રહે છે………..તેના અંત સુધી.
આપ પણ જરૂર થી પધારશો , મારા “જિંદગી” કાવ્ય ઉપર આપના પ્રતિભાવો જરૂરથી આપશો.
http://piyuninopamrat.wordpress.com/2010/07/27/%E2%80%9C-%E0%AA%9C%E0%AA%BF%E0%AA%82%E0%AA%A6%E0%AA%97%E0%AB%80-%E2%80%9D/
પારૂ કૃષ્ણકાંત “પિયુની”
સુંદર રચના..વિચારો ઘણાં પ્રેરક લાગ્યાં. આવી જ સુંદર રચનાઓ થતી રહે. શુભાષિશ