Press "Enter" to skip to content

હજી પણ ત્યાં જ ઊભો છું


આજે શોભિતભાઈની એક મજાની ગઝલ. સમય આગળ નીકળી જાય છે પણ ક્યારેક સ્મૃતિઓ મનને એવી રીતે ઝંઝોળે છે કે આપણે એમાં ખોવાઈને ત્યાં જ ઊભા રહી જઈએ છીએ. એ સોનેરી સંબંધો, એ નાની નાની યાદો મનને ઘેરી વળે છે. ચણાયા કાકલૂદી પર .. એમાં ગઝલ શિખર પર હોય એમ લાગે છે. તો માણો આ સુંદર રચનાને.

મને ખુદને જ મળતો હું હજી પણ ત્યાં જ ઊભો છું
ને વરસાદે પલળતો હું હજી પણ ત્યાં જ ઊભો છું

હતો જે આપણો સબંધ એના ભગ્ન અવશેષો
શિશુ માફક ચગળતો હું હજી પણ ત્યાં જ ઊભો છું

તને આગળ ને આગળ હું સતત જોયા કરું અથવા
પ્રયાસોમાં કથળતો હું હજી પણ ત્યાં જ ઊભો છું

ચણાયા કાકલૂદી પર થરકતી જ્યોતના કિસ્સા
દીવાને જેમ બળતો હું હજી પણ ત્યાં જ ઊભો છું

નગરનાં માણસો જે એ બધાં છે મીણના પૂતળાં
અને એમાં પીગળતો હું હજી પણ ત્યાં જ ઊભો છું

– શોભિત દેસાઈ

3 Comments

  1. dilip
    dilip January 5, 2009

    ખુબ સરસ ગઝલ.
    ચણાયા કાકલૂદી પર…શોભિતભાઈ સાથે ઘણા મુશાઈરામાં સાથે હોવાની યાદ આવે છે.

  2. Jayeshupadhyaya
    Jayeshupadhyaya January 8, 2009

    સરસ ગઝલ..
    શોભિતભાઇના સ્વમુખે સાંભળી હોવાનું યાદ છે

  3. Haider modi
    Haider modi February 20, 2022

    ખુબ જ સરસ કવિતા છે. ઘણા સમય પહેલા આ કાવ્ય નો અંગ્રેજી અનુવાદ લખેલો હતો. અહીં રજુ કરું છું. પ્રતિસાદ આવકાર્ય છે.

    Meeting myself, I am still standing there
    wet drenched in rain, I am still standing there

    Broken remainder of our relations
    chewing them like a child I am still standing there

    Episodes of shivering flames came up on entreaty,
    burning like lamp, I am still standing there

    I could see you ahead and ahead continuously or,
    deranged in my efforts, I am still standing there

    The people of city are like wax statue,
    and melting in them, I am still standing there

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.