મિત્રો, આજે મારી એક સ્વરચિત કૃતિ. આજકાલ ચોતરફ કાળઝાળ ગરમી, ગરમ લૂ, બફારો, અને ઉકળાટનું સામ્રાજ્ય છે અને જીવસૃષ્ટિની મીટ આકાશ ભણી મંડાયેલી છે. ક્યારે વર્ષાઋતુનું આગમન થાય અને આમાંથી છૂટકારો થાય. પરસેવાના રેલા ચાલતા હોય ત્યારે ધોધમાર વરસાદની કલ્પના કેટલી મનભાવન લાગે ! પણ અહીં વરસાદની કલ્પના કેવળ વર્ષાની બૂંદો પૂરતી સીમિત નથી, બલ્કે વિરહઘેલી પ્રિયતમા માટે પ્રિયતમના પ્રેમની કે પ્રેમઘેલી ગોપી માટે શ્રીકૃષ્ણના વેણુનાદની પણ છે. એ સૌને મન મૂકીને વરસવાનું આવાહન કરતી મારી આ રચના આપને ગમશે.
*
*
બસ …. આજ વરસ તું અનરાધાર.
તું ધરતીનો નાથ અને ધરતીપુત્રોનો બેલી છે,
તને વિનવવા જીવમાત્રએ લાજશરમને મેલી છે,
હોય રીસાવાના કારણ તો મનાવવા તૈયાર … બસ, આજ વરસ
કણકણ માટે તરસે ઊભી કીડીઓની કતાર અહીં,
ગોકળગાય ને મેડકની ગણનાનો કોઈ પાર નહીં,
મદમાં તારા કેમ તું એને ગણકારે ન લગાર ? … બસ, આજ વરસ
પનઘટની પ્યાસી હર રાધા કૃષ્ણ-શ્યામની ઘેલી છે,
અંતરના અંતરતમમાં માખણ-મીસરીની હેલી છે,
રેલાવી દે બંસરીધારે હર્ષનો પારાવાર … બસ, આજ વરસ
કોરી સાવ હથેળીમાં પતંગિયાની ખેતી છે,
શમણાંના વૃંદાવનમાં બે પાંપણો ભેટી છે,
રુમઝુમ પગલે ચાલી કરને અંતર-કેડી પાર … બસ, આજ વરસ
‘ચાતક’ની શૈયા પર જોને આર્તનાદ છે પાણીનો,
બેહિસાબ નિષ્ફળ શાને પોકાર એની વાણીનો ?
બેખબર તું રહે હજીયે શાને એમ ધરાર ? … બસ, આજ વરસ
– દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’
ભીનુ ભીનુ ભલે જગત નથી હજુ કંઇક ભીનુ, ઉંડો શ્વાસ ઉનો મારો નથી હદય જ ભીનુ.