- નોંધ -હવે પછી અહીં નવી રચનાઓ સ્વીકારવી બંધ કરેલ છે.
- પ્રતિભાવ માટે અલગ પૃષ્ઠ છે તેનો ઉપયોગ કરો.
This entry was posted
on Friday, July 4th, 2008 at 9:00 am and is filed under .
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
November 15th, 2011 at 7:19 pm
ઇશ્વ્રર બધેજ છે
હુ તારામાં તું મારામાં, તને પરખી ગયો પલકારામાં.
હું તારામાં તું મારામાં….
આ સૂરજના અંગારામાં, આ શિતળ શશીની છાયામાં,
આ તારાઓનાં ઝબકારામાં, તને પરખી ગયો પલકારામાં.
હું તારામાં તું મારામાં…..
લખ ચોર્યાસી વણઝારામાં, આ જનમોજનમનાં ફેરામાં,
આ પલપલ ધબકતા હૈયામાં, તને પરખી ગયો પલકારામાં.
હું તારામાં તું મારામાં…..
પ્રભુ તારી નૈયા ના સથવારે, આ ભવસાગર તરવો મારે,
આ માયા તણા ચકડોળામાં, તને પરખી ગયો પલકારામાં.
હું તારામાં તું મારામાં…..
લી. આપનો દાસ…
ચંદ્રેશ દવે (દાસ ભગત)
January 26th, 2011 at 11:06 am
જો તું
જો તુ કદમ થી કદમ મલાવે,
તો મને રસ્તો મલી જાય,
જો તુ શ્વાસ થી શ્વાસ મેહકાવે,
તો મને જીવવાનો આશરો મલી જાય,
જો તુ દિલ થી દિલ મલાવે,
તો મને પ્રેમ થઇ જાય,
જો તુ નજરો થી નજર મલાવે,
તો મને તારો વિશ્વાસ મરી જાય,
જો તુ શબ્દોનો સાથ પુરાવે,
તો મારી કવિતા પુરી થઇ જાય,
—હિરેન પટેલ
October 5th, 2010 at 8:18 am
પાછલા પહોરે
સ્મૃતિના ઝરણાંથી
ઉડીને પારેવડું બેઠું
આજ મારા શમણામાં
ચાંદના ઢળતા અજવાળાને
ભૂંસવા ને સૂરજ થયો સવાર
લાવશે કિરણોનો મેળો
બ્રહ્માંડ ખીલશે આજ મોજથી.
ઝબુકતી વીજળી ને સાત રંગ
લઈને આવ્યો મેઘધનુષ
અનેક રંગની માળા લાગે સુંદર
સમીર આજ સંતાયો ભૂધરામાં
અનંત નાદ શંખનો
ઘેરાયો મંદિરના ગોપુરમ્ માં
આળસ મરડીને થયો
ઊભો જીવ શિવલિંગમાંથી
અજંપ સ્વર્ગીલી દુનિયાને
ઢંઢોળવા ફરી એક વખત
August 14th, 2010 at 7:00 pm
મને લખવાનુ મન ઘણું થાય છે..
July 28th, 2010 at 2:54 pm
બાવળની પાલી
આંબાના મોરની વાતું કેમ થાય અમે તો બાવળની પાલી,
જાગ્યાં છે સૌને આંબાના ઓરતા પછી અમારી હાજરી ઠાલી.
વરસો પહેલા જગજાહેર થતું
હાલ સૌ જાણે છે તોય છાનુંમાનું,
સાથે સાથે સદા બીજું પણ
ગળું દબાયું છે મમતાનું.
એક ઘુંટડાની તરસી અમને દૂધમાં દીધી આખીય ઘાલી.
જાગ્યાં છે સૌને આંબાના ઓરતા પછી અમારી હાજરી ઠાલી.
આપમેળે જે ઊગી નીકળે એવા,
ઘાસફૂસની હોય શી માવજત!
ખાતર પાણી તો છોડવાને હોય
આખર છે સાચી એ મિલકત.
મહેણાં, ટોણા ગળી રે જઈને જીભે બોલી રાખું કાલી કાલી.
જાગ્યાં છે સૌને આંબાના ઓરતા પછી અમારી હાજરી ઠાલી.
માથે મુક્યું આ હળહળતું આળ
છીએ અમે સાપના ભારા,
પારખ હતા તોય પાછા પડ્યા
ન જળવાય તુલસી ક્યારા.
ક્યારામાં તુલસી રોપીને આરતી ઉતારે સાવ ખાલી ખાલી
જાગ્યાં છે સૌને આંબાના ઓરતા પછી અમારી હાજરી ઠાલી.
ઘર, કુળ, દેવ, નામ, ગામેય બદલાય
આ તે કેવું લાગે છે આસન !
અંતવેળા તમને માટીની ઘેલછા
જુગથી જુદા અમારા સ્મશાન.
મસાણની રાખનો ખોબો ભરીને, બોલે કે હતી બહુ વ્હાલી.
જાગ્યાં છે સૌને આંબાના ઓરતા પછી અમારી હાજરી ઠાલી.
વિપુલ પરમાર ‘હાસ્ય’
July 22nd, 2010 at 12:52 pm
કંઈ જામી છે !
કોઠો પ્રેમનો અમય વળી વરસાદ આવ્યો, કંઈ જામી છે !
ભીને, સૂકે ધગધગતો ઉન્માદ જગાવ્યો, કંઈ જામી છે !
કાચમાં કેદ સપના ભીના, ઢળેલા હતા એની રાહમાં,
નવો ટપાલી કાગળમાં જૂની વાત લાવ્યો, કંઈ જામી છે !
નફરતના દરિયામાં એક માછલી શોધે છે મીઠી વીરડી,
સેર ફૂટી ખુદમાં, અંતે રઝળપાટ ફાવ્યો, કંઈ જામી છે !
ભગવાન જેવા ભગવાનનેય એકલું ફાવતું નહોતું અહી
કેટલાય હતા, ભેગી આદમજાત લાવ્યો, કંઈ જામી છે !
આદિકાળથી શોધમશોધ, ગોતમગોત કરીને જોયું તો
સ્થાવર જંગમ જળ સ્થળ છે નાદ ગજાવ્યો,કંઈ જામી છે !
બળબળતા સૂરજની ઉપરવટ અકળા ફરતાં’તા ‘હાસ્ય’
આંબાની છાંય જેવો મીઠો સાદ આવ્યો, કંઈ જામી છે !
- વિપુલ પરમાર ‘હાસ્ય’
April 5th, 2010 at 9:47 am
માનવી ,સમય જતા બદલે આ માનવી..
સર્જનહારની સર્વોતમ કૃતિ એટલે માનવી..
છે તેના મનદ્રીપમા અહકારના બેસણા,
જ્યા હોવા જોઈએ ઈશવરના બેસણા..
બન્યો છે માનવી વૈભવ-વિલસની કામનાથી કલુષિત,
અરે માનવી,ખરેખર વૈભવના સુખ સાગરમા થતી હોત જો ,
સ્વર્ગની અનૂભુતિ…તો,
લોભ,ઈષ્ર્યા,વૈભવ સર્જત ઈશુ,રામ,કિશ્ન……….
March 25th, 2010 at 10:48 pm
એક અણુ કાવ્ય
———————–
ઈશુ
ઈ
શુ ??
March 25th, 2010 at 10:46 pm
સદગત માં ને
“હા ઉ ક” કરીને
તુ ક્યાક સ્ંતાઇ ગ ઇ
અને
હુ અહીં ક્યારર્નો
તને શોધુ છુ
માં
March 17th, 2010 at 4:36 pm
પોપટ – જયકાંત જાની (USA)
…………………………………….
ડોલરની ડાળ પર બેઠેલો પોપટ
ભુખ લાગે ત્યારે
ફ્રિઝ મા રાખેલુ વાસી પ્રેત ભોજન જમે છે
તરસ લાગે ત્યારે
નથ નવા ડ્રીન્ક્સ પીવે છે
એટલે
પોપટ લીલા લહેર કરે છે.
March 10th, 2010 at 4:33 pm
દિકરી ને જ્ઞાન બોધ
—————-
કરકસરનો કક્કો અને બચતની બારાખડી જાણીએ
પતિની પછેડી પ્રમાણે આપણે સોડ તાણીએ
ચાહતના ચોઘડીએ પતિ સાથે મજા માણીએ
પરણ્યા પછી પતિને પરમેશ્વર જાણીએ
પેન્ડોરા બોક્ષમાં બધા દુખો પધરાવી એ
આપણા સુખદુખનો હિસાબ કોઇને ન જણાવીએ
પિયરના લાડ્ની લિજ્જત મનથી ભુલાવી એ
સાસરીયાનું સિલેબસ સહજ સ્વીકારીએ.
– જયકાંત (USA)
January 24th, 2010 at 8:24 am
કોણ જાણે કેમ
પેલી વેદનાને ને મારે
શું સંબંધ છે?
કે તે હંમેશાં મારી
આસપાસ ને હૈયામાં
અકબંધ છે
એ મારા ગત જનમના
અધૂરાં રહી ગયેલા પ્રકરણનું
અનુસંધાન છે
કે પછી મારા જ મનમાં
ઊઠતા વમળોનું
બંધન છે?
માનવીએ માનવી માટે
ગોઠવેલી શતરંજની
ચાલોનું નર્તન છે
કે પછી આ જ વિધિનું
વિધાન છે કે જા, તને
વેદનાનું વરદાન છે!!!
January 24th, 2010 at 8:20 am
આયખાના આકાશમાં
અમૂલખ અબળખા
એટલે
‘તું. ‘
January 20th, 2010 at 6:09 pm
હુંય લખું બસ જરી?
તમને તો કંઇ ઘણાં ઘણાંએ ઘણું લખ્યું છે હરિ!
હુંય લખું બસ જરી?
લખવાવાળાં લખે, શબદની કંઇક કરામત લાવે;
હરિ!મને તો વધી વધીને કક્કો લખવો ફાવે;
જરૂર પડે તો કાનોમાતર તમે જ લેજો કરી.
તમને તો કંઇ ઘણાં ઘણાંએ ઘણું લખ્યું છે હરિ!
શબદ સરકણાં ફોગટ સઘળાં,કાગળ મારો સાચો;
અક્ષરમાં અંધારું કેવળ, અંતર મારું વાંચો;
પરબિડિયું પડતું મેલી મેં મને રવાના કરી.
તમને તો કંઇ ઘણાં ઘણાંએ ઘણું લખ્યું છે હરિ!
- વિમલ અગ્રાવત
January 9th, 2010 at 8:54 pm
નમસ્કાર
મારી પાસે મુકેશના ૬ – ૭ ગુજરાતી ગીતો છે જે મને આ વેબસાઈટ પર મુકવાની ઈચ્છા છે તો કેવી રીતે હું આ ગીતો મુકી શકું તેની મને જાણ કરશો. મારો ઈમેઈલ છેઃ rushabhmaroo@rediffmail.com
December 31st, 2009 at 9:22 am
વસવસો
હું તો પસાર થયેલો માણસ છૂં.
મારામાંથી છૂટી પડેલી ખૂરશીમાં બેઠો છૂં,
એંઠવાડમાં જમી રહ્યો હતો,
સંભોગમાં પથારી ચોળાયેલી છાંડી ગયો છૂ,
દૈવી વેગે ફૂલો ખૂંટ્યા હતા,
પગાર બેંકમાં ભૂલી ગયો છૂં,
કવિતા માટે મેગેઝીનો નબળા હતાં,
ઘરમાં ઢોળાયેલો હું છાપરામાંથી ટપકું છૂં,
નોબેલ પ્રાઈઝ ગુજરાતી શિતાંશુ માટે નથી હોતું….
હું તો પસાર થયેલો કવિ માણસ છૂં.
મારે હવે તમને ફરી મળવું નથી;
સ્વપ્ન હમેશા હાઈડ્રોલિક હોય છે.
૧૧-૧૬-૨૦૦૯
October 4th, 2009 at 12:13 pm
તમે, e-mail and/or reg. address, મને મોકલાવશો………?
scan કરિને રચના અથવા કાવ્ય-સન્ગ્રહો મોકલિ શકુ, તે માટે વિનન્તિ કરુ અને આભાર માનુ……
I am also from Valsad and my two books : ‘shabad’ and ‘ aksharcafe’ are published in 2004 and 2006. Ushnash,Nayan Desai,Josheph Mekwan,Mukul Chokasi,Raeesh Maniyaar,Ankit Trivedi, Anil Joshi and Jayendra Shekhdiwala have all attended the ‘vimochan’ of both the books.
[Currently, I am in new york for past 18 years.]
They are both with my sketches/photographs……hence the request !!
Thanks and awaiting.
October 1st, 2009 at 4:12 am
મીતિક્ષા તમારા માટે મારી પોતાની રચના મોકલું છું. આશા રાખું છું તમને પસંદ આવશે.
વાતો છે તારી કોયલ ના ટહુંકા જેવી
ટહુંકે જો તું કદીક તો હૃદય માં વસંત ખીલે
છે ઢબકતી ઢેલ તું મારા પ્રેમભર્યા ઉપવનની
ઢળે ના કદી એ સાંજ છે તું મારા જીવનની
આગમન ના તારા જો કદીક એંધાણ મળે
મહેક છૂટે મારી નજરો મહીં અને વિખેરાયે તારા રસ્તાઓ પર
ઈચ્છુક છું તારાજ વિચારો માં ખોવા માટે
રાતો છે મારી તારાજ શમણાઓ જોવા માટે
મંત્રમુગ્ધ થયો તારા લહેકાઓ થી એવો
કે દુનિયા ને તો ભૂલ્યો હું ખુદ ને પણ ભૂલ્યો છું
————–
તુજ વગર
આ નગર
સુમશાન
લાગે છે
કયાં સુધી એકલો ફરતો રહું હું
હવે તો કહે છે લોકો મને જોઈ ને કે
કોઈક પાગલ ઇન્શાન લાગે છે.
—————-
પ્રેમભાસી,
પાવન ચરિત્ર,
અવિનાશી;
આભાર તારો.
- હિતેશ “વર્ષ”
એક નિવેદન કે મારા ઈ- મેલ પર જરૂર કહેજો કે મારી રચનાઓ કેવી લાગી hpingarsur@gmail.com
August 19th, 2009 at 12:02 pm
હા!ખુદા વિણ તો અમો કોઈ કને નમતા નથી,
એ ગજાને આંબવાની કોઈની ક્ષમતા નથી.
કોઈને ધિક્કારવાનો છે નહીં મારો સ્વભાવ;
હા!કહ્યું’તું એટલું કે એ મને ગમતા નથી.
ફાંકડી પ્રસ્તાવના ને પૃષ્ઠ સુંદર છે ઘણાં;
છે કમી તો એટલી,કે શેર મનગમતા નથી.
દોસ્ત!તું એવો ગયો-મહેફિલ ગઈ,મસ્તી ગઈ;
મજલિસોમાં ચાંદ પહેલાં જેમ આથમતા નથી.
જિંદગીમાં એમના યે છે ઘણા ઉપકાર,પણ-
દોસ્ત કંઇ ‘ફિરદૌસ’! નબળી બાજીઓ રમતા નથી.
ડૉ.ફિરદૌસ દેખૈયા
July 19th, 2009 at 6:27 pm
મારા વિના જીવ તારો કચવાતો નથી?
હવે તો મારા થી હુ સચવાતો નથી.,
મારે તો જાગરન આ રોજ નુ થયુ,
મારા સમ વારો મારો-તારો નથી?
આમ અન્જાન બની તુ કેમ તડપાવે?
ઇશારો આન્ખ નો સંભળાતો નથી?
આ ગરમી ની મોસમ ને ઠન્ડા શ્વાસો,
મારા પર અન્યાય તારો સારો નથી.
લે વાત મોકલુ સપનેય મિલન ની,
કહેશે તુ બસ હવે શરમાતો નથી?
Reply
June 3rd, 2009 at 1:34 pm
I liked your site.
May 13th, 2009 at 8:12 pm
તારા વિના એક પળ નહિ ચાલશે વરસાદમાં,
તુજ વિના મજા નહિ આવશે વરસાદમાં,
મારી ખોટ તને પણ સાલશે વરસાદમાં,
તારા વિના મને કેમ ફાવશે વરસાદમાં,
ચારો તરફ વસ્તી એટલી કે પગ મુકવાની જગા નથી,
તારા વિના એકલવાયું લાગશે વરસાદમાં,
મારા સ્મરણ થી તુંય અલિપ્ત રહી નહી શકે,
યાદો બની છાંટા તને વાગશે વરસાદમાં,
મુલાકાતો નો માર્ગ મોકળો ન કરો મોસમ માં,
પ્રણયઊર્મી તીવ્ર બની જાશે વરસાદમાં,
- આનંદ ત્રિવેદી (”સ્પર્શ”)
May 9th, 2009 at 9:54 pm
દુઃખ માં મારી માફક હસવાની નકલ કરી જુઓ.
મ્હોરા વિના ખુદ ની એવી શકલ કરી જુઓ.
May 9th, 2009 at 9:30 pm
નમન હશે જો દિલમાં તો નફરત ગળી જશે.
પુરુષાર્થ હશે પ્રબળ તો એમાં પ્રારબ્ધ ભળી જશે.
મુકાબલો કરો જો મુશ્કેલીઓનો મન દઈને,
ફતેહ પણ તમારા કદમોમાં આવી ઢળી જાશે.
પર્યાપ્ત છે, તમારા ઈરાદાઓ મજબૂત હોય,
રસ્તાઓ આપોઆપ મંઝીલ ભણી વળી જાશે.
- આનંદ ત્રિવેદી (“સ્પર્શ”)
May 7th, 2009 at 5:16 am
અમીવર્ષા
હેતનું વાદળ વરસ્યું’તુ એક વાર,
સુનુ આંગણ મહેક્યુ’તુ એક વાર.
અનરાધાર પ્રીતની વર્ષા થઈ,
તર બોળ તન થયુ’તુ એક વાર.
મધુર મધુર રસ ઝર્યા કરે,
અધરનુ અમી પાન કર્યુ’તુ એક વાર.
હવે ખીલશે આ ચમન જિંદગી ભર,
જળનું સિંચન થયું’તુ એક વાર.
રંગો નભમાં વિખેરાઈ ગયાં છે,
પ્રેમનું મેઘધનુષ થયુ’તુ એક વાર.
સપનાં નવા નવા જોવા લાગી છું,
એક સ્વપ્ન સાચું થયુ’તુ એક વાર.
- સપના
April 23rd, 2009 at 2:00 pm
ઇસુભાઈ ગઢવીની શ્રેષ્ઠતમ રચના
અધરાતે મધરાતે આવી ભરનીંદરમાં શમણાં થઈને રાત-ઉજાગર કડલાં રણકે
ઘર ઉંબરની બારશાખમાં સાંજ-સવારે મીઠું મલકતાં ખાપે-ખાપે દર્પણ થઈને કડલાં રણકે
ઉભા મોલમાં કુણી કુણી આશાઓની આંખ ફોલતાં વૈયાં થઈને કડલાં રણકે
ગોરજટાણે ગામ ગોંદરે ગોધૂળ ઘેલી ગોવાલણ થઈ કડલાં રણકે
પૂરો અભ્યાસ કરી રચાયેલી લોક સાહિત્યની એક ઉત્તમ કૃતિ!
ઝવેરચંદ મેઘાણીની યાદ આવી ગઈ.
લોકસાહિત્યની આવી બીજી રચનાઓ પણ અહીં રજુ થાય એવી વિનંતી.
April 21st, 2009 at 2:35 am
મને ગમી, મનમા વસી, તનમા સમાઈ,
વાત મારા માટે નવાઈની ઍવી મારી અમી;
પ્રેમ ભવસાગર સમી, દયા આસમાની,
ભક્તી જાણૅ રોમેરોમે છલકાવતી,એવી મારી અમી;
તીસ વરસ મા તારૂંમારૂ છોડી, ભોગવી પીડા તનમનની,
રમી મારા દીલમા,સૌની મનમાનીતી, એવી મારી અમી.
April 16th, 2009 at 12:13 am
I wish to send my poems for publication in mitixa.
How do I do that ? Please advise me.
[હેમંતભાઈ, તમે આ પાનાની નીચે કોમેન્ટમાં તમારી કૃતિ લખીને submit કરશો એટલે પ્રસિદ્ધ થઈ જશે. આ પાનું વાચકોની રચનાઓ માટે જ બનાવવામાં આવ્યું છે. જો તમે ગુજરાતીમાં ટાઈપ ન કરી શકતા હો અથવા તમારી કૃતિઓ અન્ય સ્વરૂપે હોય (PDF or picture) તો ઈ-મેઈલ કરો admin (at) mitixa.com]
April 4th, 2009 at 9:10 am
દિલની આ કોરી કિતાબમાં,
વહેતા રક્ત વડે તમારી યાદમાં,
શબ્દ લખી રહ્યા તમારું જ નામ,
કલમ અમારી છે અને શાહી તમારી છે….
જીવનસફરની શરૂઆતમાં,
તમે જ એક એવા મળ્યા,
નજરોથી નજર મળી ગઈઅને મહોબત થઈ ગઈ,
પ્રિત અમારી છે અને નિશાનીઓ તમારી છે……
દિલના દરિયાકિનારે મિલાવી હાથમાં હાથને,
પાણીમાં સરી જતી રેતીના સાથમાં,
મિલનની મધુર ભીનાશમાં,
હૈયાની હોડી અમારી છે અને ધબકાર તમારા છે…..
કાજળથી કાળી આ રાતમાં,
હૈયાના હેતમાં હળવે હળવે સમાયેલ,
બીડેલા નયનદ્વારમાં છુપાઇને પ્રવેશી ગયાં,
સપનાં તમારાં છે અને આંખો અમારી છે….
March 23rd, 2009 at 11:49 pm
એમ નહીં ‘ફિરદૌસ’ થવાયે,સાંભળજોજી;
દિલને હસ્તક જન્નતની જાગીર તો રાખો
March 21st, 2009 at 12:36 am
પ્રેમ એટલે શું?
આંખ થી આંખ કહે વાત અને સમજી જાય આંખ એ પ્રેમ, બીજું શું?
દીલ ની અનકહી વાત સમજી જાય દીલ એ પ્રેમ, બીજુ શું?
શ્વાસથી પણ વધારે મુકે વિશ્વાસ એ પ્રેમ બીજુ શું?
લાગણી ભરીયો સાથ જીવનભર, હાથોમાં હાથ એ પ્રેમ, બીજુ શું?
જીવનભર નિભાવે સાથ એ પ્રેમ, બીજું શું?
સ્નેહનો પર્યાય એ પ્રેમ, બીજું શું?
પ્રેમ એટલે પ્રીતી બીજું શું?
પ્રીતી એટલે પ્રીત બીજુ શું?
“રાજ” ની બહુ જ સાદી છે આ વાત. બીજુ શું?
- રાજ
(૦૯/૦૩/૨૦૦૯)
March 21st, 2009 at 12:34 am
અજનબી
દીવસે નરી આંખે અમે આભમાં તારા ગણીયે છીએ,
કારણ કે સપના જોઈ પણ અમે ખુશ તો છીએ,
સુરજ નો તાપ તો હવે દઝાડે છે.
બાકી આજે પણ નીશામાં પરકાશ્ના દર્શન થાય છે
કાવ્ય ને ગણ્ગણ્વુ મને ગમે છે.
કારણ કે સપના પણ કયારેક સાચા પડી શકે છે.
“રાજ” ને ખુદ નો પરીચય તો છે
પણ દુનીયા થી અમે અજનબી બની ગયા છેં.
- રાજ
(૧૮/૩/૨૦૦૯)
February 28th, 2009 at 10:11 am
સમય
સમય ને સમયનુ કામ કરવા દીધુ તો
સમયની સાથે સમયની ફરિયાદ ગઇ.
સારો કે ખરાબ સમય હોતો નથી કદી
અપેક્ષા પ્રમાણ જ તો ખરો આધાર છે
સમય તો વાત કહેતો ટીક ટીક કરતા
દરેકે દરેક સમય આવે છે, જતો રહેવા
સમય વર્તે સાવધાન એ વાત સર્વ સાચી
સમય વિના વરસેલ મેહ, વ્યર્થ તે પાણી
-વિજય શાહ
January 15th, 2009 at 11:23 pm
ચાલને મા આપણે ચાલીયે
ચાલને મા આપણે ચાલીયે.
હળવા હળવા પડતા ફોરામા;
અડધા પડધા ભીન્જતા,
તપતી ધરતીની ઉઠતી ફોરમમાં
ને, જમીનના આ તારાઓમાં
રંગબેરંગી સુવાસ ભાળતા, ચાલને મા આપણે ચાલીયે.
વર્ષારાનીની ઝીણી ઝાંઝરીમાં,
મેધ-અશ્વોની હણહણાટી સાંભળતા,
વીજળીની ઝબુકતી રોશનીમાં; આ સૃષ્ટીના,
થોડા મિત્રોની પહેચાન તું સમજાવે,
થોડી ઓળખાણો હુ કરાવું;
વિકસતા સંબંધોના ઝુંડમાં ચાલને મા આપણે ચાલીયે.
આ કાળાશભર્યા રસ્તાઓમાં,
ને જંગલના છાંયડાની લીલાશમાં,
આ જીન્દગીને માણવા, જીરવવા,
ભુતકાળની વાર્તાઓ તું સુણાવે,
ભવિષ્યની શક્યતાઓ હું જણાવું,
વર્તમાનને જીવતાં જીવતાં ચાલને મા આપણે ચાલીયે.
Rachana. (6 July 2008.)
December 19th, 2008 at 3:09 pm
કેટલાયે માનવો આવી ગયા
ખૂબ થોડા જિન્દગી જીવી ગયા
ગામથી તો શ્હેરમાં જઈને વસ્યા
શ્હેરથી પરદેશમાં પહોચી ગયાં
આમ અમને આ ધરા નાની પડી
ચન્દ્ર પર ને મંગળે ઉડી ગયા
માનવીના મન સુધી તો ના ગયા
ઈશ ને પાડોશ ચૂકી ગયા
ધ્યેય વિનાની ગતી દોડતા
આખરે પાછા ઘરે આવી ગયા
આવતા ઘરમાં જરા મોડું થયું
ક્યાં મને મૂકી દિલીપ ચાલી ગયા
દિલીપ ગજ્જર
લેસ્ટર
December 13th, 2008 at 1:54 pm
શું કહું…મિતિક્ષા..તારા પ્રેમમાં પડ્યો..
November 13th, 2008 at 7:00 pm
ગઝલનો વિષય છેઃ
વિહરવું,રઝળવું મજલનો વિષય છે;
શમા જેમ ગળવું ગઝલનો વિષય છે.
ઠરી થાંભલો થઇ ગયેલી ગલીમાં
તમારું નીકળવું કતલનો વિષય છે.
વિચારો ફરજ છે,ને મક્તા’ છે સુન્નત;
‘લગાગા’નું મળવું નફલનો વિષય છે;
કલાકાર ઘુંટે,તલબગાર લૂંટે,
ઉભયનું પલળવું અમલનો વિષય છે.
થયે બાગ-’ફિરદૌસ’ સદીઓ ગઇ છે;
પલકભરમાં ફળવું અતલનો વિષય છે.
——–ડૉ.ફિરદૌસ દેખૈયા
November 12th, 2008 at 5:51 pm
…આદત પડી છે…
દર્દ સહેવાની હવે આદત પડી છે,
જખ્મોના ખજાનાની ચાવી જડી છે….દર્દ
શૂન્યતા સહુ લાગણી ગળી ગઈ,
તમને કર્યો છે પ્રેમ, એ બાબત નડી છે..દર્દ
મર્મ જેનો પામવા આયખાં ઓછાં પડે,
ને આમ તો પ્રેમના અક્ષર અઢી છે…દર્દ
કોના મરણનો શેનો શોક ભાંગવા,
લાગણીઓ અહીં ટોળે વળી છે…દર્દ
વાયદા કોની ક્ષણોને ગળી ગયા,
ખુલ્લી આંખે ઝંખના ઉંબરે પડી છે…દર્દ
‘નાસેહ’ તારી પ્રાર્થના પહોંચી ખરી,
આવતી આફતો અચાનક ટળી છે…દર્દ
– નાસેહ આમોદવી
(નરેન્દ્ર મહર્ષિ)
November 11th, 2008 at 12:31 am
thank you for this wonderful site. I am urdu gazal write but I also try to write little bit in Gujarati. I will later send you my gazals. … Shall I ?
[This page is made specifically for submitting your poems/gazals etc. - admin]
November 8th, 2008 at 1:44 pm
રાહી ની એક નવી ગઝલઃ
ગૌરવ છું, જરીકેય અહંકાર નથી હું,
છું નમ્ર જરુર,નબળો કે લાચાર નથી હું.
તું રાખ મદદ તારી બીજા માટે સલામત !
આધાર સ્વયંનો છે,નિરાધાર નથી હું.
એથી જ નથી કરતું કોઈ મારી ઉપેક્ષા-
દેખે છે બધાં મુજને,નિરાકાર નથી હું.
સત્કાર કરું હોંશ થકી સર્વ સ્થિતિનો,
સુખ હોય કે દુઃખ,બંધ હ્રદય્-દ્વાર નથી હું.
રાહી! મને ન વાંચો કુતુહલની નજરથી,
માણસ છું ફક્ત સાચો,સમાચાર નથી હું.
November 6th, 2008 at 1:40 pm
આજે પહેલી વખત આપના બ્લોગની મુલાકાત લીધી… ખૂબ સરસ!
November 6th, 2008 at 1:22 pm
એક તાજા રચનાઃ(બે શેર)
એના નામે સઘળાં મોટાં કામ કરું છું,બિસ્મિલ્લાહ ;
વાઈઝ!તારી સામે બેસી જામ ભરું છું ,બિસ્મિલ્લાહ .
એકલ સાંજે,બાદ નમાજે,જામ બનાવી ઊભો’તો;
એ જ હિસાબે શાયર!તારું કામ કરું છું,બિસ્મિલ્લાહ.
————-ડૉ.ફિરદૌસ દેખૈયા
November 6th, 2008 at 8:53 am
અશ્રુઓ સારો નહીં
મોત ને મારો નહીં
આગ થૈ ને વાગશે,
જખ્મ ને ઝારો નહીં
ને કફનમાં યાદ ના
શિલ્પ કંડારો નહીં
ગૂંગળાવે છે કબર,
શ્વાસ !પરવારો નહીં
મોત ની કોને ખબર?
કોઇ અણસારો નહીં
તા-કયામત બોલશે,
પાપ,છૂટકારો નહીં
ના અઝાબો છોડશે,
ઈશ પણ તારો નહીં
મોત પરવારી જશે,
હોંસલા હારો નહીં
— ડો.ફિરદૌસ દેખૈયા
November 6th, 2008 at 8:52 am
હું છું સવાલ સહેલો,ને અઘરો જવાબ છું;
ને હુ સમય ના હાથની ખુલ્લી કિતાબ છું.
એક યારની ગલી ,બીજી પરવરદિગારની;
ના ત્યાં સફળ હતો,ના અહીં કામિયાબ છું.
પૂછો ના કેમ સાંપડે ગઝલો તણો મિજાઝ;
ફૂલોની મ્હેક છું,અને જૂનો શરાબ છું.
રબ ની દુહાઇ ના દે એ નિગાહબાને-દીન ;
તુજથી વધારે સાફ છું,એહલે-શરાબ છું.
જીવ્યો છું જે મિજાજે,મરવાનો એ રુઆબે,
લાખો રિયાસતો નો બસ એક જ નવાબ છું.
— ડો.ફિરદૌસ દેખૈયા
November 6th, 2008 at 8:52 am
એક મંકોડે ખાધી રે હાથીની ઠેસ ,કહો મંકોડે કેમ કરી જિરવાયું થાય ?
તોય એને ના લાગ્યું કંઈ ઠેબું યે લેશ,માળું હાળું,આ કેવું રે કૌતુક કહેવાય!
માળો મંકોડો નીકળ્યો રે મંકોડી પહેલવાન,કીડી રે જોઈ-જોઈ અરધી રે થાય ;
એની બહાદુરી ભાળીને ભૂલી ગઈ સાનભાન,હૈયામાં કાંઈ-કાંઈ મરકી રે જાય.
પછી મંકોડે લીધા ભૈ વરણાગી વેશ,એને જોઈને રાફડામાં ફેશન બદલાય;
અને લટકામાં કાતર્યા કરકરીયા કેશ,માળું હાળું,આ કેવું રે કૌતુક કહેવાય!
ને પછી રાફડે ને પાંદડે,લાકડે ને થાંભલે,ચોડ્યા મંકોડાના ફોટા;
એની છાપુંના ઠેર-ઠેર ટી-શર્ટ વેચાય,અને સ્કીમુંમાં સાકરિયા ગોટા.
પછી મંકોડો નીકળ્યો રે દરીયાને દેશ ,એને જોવાને ઠેર-ઠેર લાઈનું બંધાય;
અને ભાડેથી લીધી એક ભગરાળી ભેંશ,માળું હાળું,આ કેવું રે કૌતુક કહેવાય!
વળી મંકોડો બોલ્યોઃહું મંકોડી પહેલવાન,મારો નથી રે કોઈ જોટો;
કરી હિંમત જો કોઈ મુજ સામે જો આવે,એનો ઢોળાવી નાખું રે લોટો.
એક મરઘે સંભાળ્યો મંકોડાનો કેસ;હવે મંકોડો મરઘાની ચાંચે લટકાય;
ઓણ મંકોડી પહેલવાન બોલ્યો ના લેશ;માળું હાળું,આ કેવું રે કૌતુક કહેવાય!
– ડો.ફિરદૌસ અ.દેખૈયા
November 6th, 2008 at 8:50 am
ઇસુભાઈ ગઢવીની શ્રેષ્ઠતમ રચના (મારું મંતવ્ય—-બીજા કોઇને લાગુ ન પણ પડી શકે)
કડલાં રણકે,કડલાં રણકે,કોરે-મોરે કડલાં રણકે
શેણ-વિજોગણ કડલાં રણકે,જોબન-રણ થઈ કડલાં રણકે
કાળજ-કાંઠે,પ્રિત-પિયાવે,તરસી હૈયાધાર થઈને હેત હુલામણ કડલાં રણકે
આંખ્યુંમાં અષાઢ થઈને,બારે ખાંગા મેહ થઈને,શ્રાવણવાળો નેહ થઈને કડલાં રણકે
અધરાતે મધરાતે આવી ભરનીંદરમાં શમણાં થઈને રાત-ઉજાગર કડલાં રણકે
ઘર ઉંબરની બારશાખમાં સાંજ-સવારે મીઠું મલકતાં ખાપે-ખાપે દર્પણ થઈને કડલાં રણકે
ટોડલિયાના મોરલિયામાં,તોરણિયા ને ચાકળિયામાં લાગણીઓનાં ગૂંથણ થઈને કડલાં રણકે
લીંપી-ગૂંપી ઓશરીયુંની ગાર્યુંમાં ઓળીયા થઈને હાથ હથેળી હૈયાં થઈને કડલાં રણકે
ફૂલ-સુંવાળી આંગળીયું એ શણગારેલી ભીંતડીયુંમાં ખાલીપાના નાગ થઈને કડલાં રણકે
આંગણિયામાં પગલે-પગલે -ફળીયે-ફળીયે ડગલે-ડગલે પાની-પાની વીંછી-ડંખ થઈ કડલાં રણકે
પાદર,વડલો,તળાવ-કાંઠો,વાવ-કૂવાના પગ-પગથારે પનિયારણ થઈ કડલાં રણકે
વાટે-ઘાટે અંતરહાટે ખાટાંમીઠાં ગોરસ લઈને મહિયારણ થઈ કડલાં રણકે
સુકા વીરડે ભીની રેતમાં મમતાના પાતાળ પાણીમા ડૂબી ટેરવાં કડલાં રણકે
શરણાયું સૂરે,ઢોલ ઢબૂકે માંડવડાના માણેકથંભે કંકુ-ચોખા કડલાં રણકે
મોડ્-ચુંદડી-રામણ દીવડે,પાનેતરની ગાંઠે-ગાંઠે ગીત કુંવારા કડલાં રણકે
ખેતર શેઢે મન મીઠપનાં ભાથાં લઈ મનવાર્યું કરતી ભતવારણ થઈ કડલાં રણકે
લીલી સીમમાં લાલ હિંગોળી હેત્-પ્રીતનાં સોનલવરણાં ઊગી કણહલાં કડલાં રણકે
ઉભા મોલમાં કુણી કુણી આશાઓની આંખ ફોલતાં વૈયાં થઈને કડલાં રણકે
ગોરજટાણે ગામ ગોંદરે ગોધૂળ ઘેલી ગોવાલણ થઈ કડલાં રણકે
દન ઊગે ને દનની હારે સાંજ-સવારે રાતા-પીળા સૂરજ થઈને કડલાં રણકે
રાત રાણીના ઘમ્મર ઘાઘરે મધરાં-મધરાં શ્યામ સુંવાળાં અંધારાં થઈ કડલાં રણકે
વાતે વાતે વેણે વેણે શ્વાસે શ્વાસે રમણે રમણે રોમે રોમે રાગ થઈને કડલાં રણકે
આંખ ઉઘાડું,કાન લગાડું,હાથ અડાડુમ રૂંવે રૂંવે સાદ થઈને કડલાં રણકે
આ વાત થઈ ને કડલાં રણકે
સોગાત થઈને કડલાં રણકે
આઘાત થઈને કડલાં રણકે
ભીતર ભેદ થઈ કડલાં રણકે,અંતર છેદ થઈ કડલાં રણકે,જીવન ખેદ થઈ કડલાં રણકે
ગરલ ઘુંટ થઈ કડલાં રણકે,સકળ શૂળ થઈ કડલાં રણકે,મીઠું મોત થઈ કડલાં રણકે
પછી કેમ કહું ના કડલાં રણકે,હવે કેમ કહું કાં કડલાં રણકે,અને કેમ કહું હા કડલાં રણકે
(ભૂમિકાઃખંભાળિયા બાજુની આયર જાતિ માં સ્ત્રી સોહાગણ હોવાની નિશાની છે કડલાં…હાથીદાંતથી બનેલાં આ કડલાં નીચે કાંડા પાસે સાવ સાંકડા હોય અને ઉપર જતાં જતાં પહોળા થતા જાય છે..વળી આ કડલામાં મોરલા અને આભલા ભર્યાં હોય અને ચાંદીની ઘુઘરીઓ પણ ખરી………..
જે મંજુલ રણકાર કરતી હોય ……..એક વિધુર માણસ જ્યારે ગામના પાદરે,વડલે,તળાવકાંઠે ઓટલે અને આવા દરેક સ્થળે થી પસાર થાય છે અને ત્યાં સંભળાતો કડલાંનો રણકાર એને એ એહસાસ કરાવે છે કે મારે ઘેર આવો એક રણકાર હવ ભૂતકાળ બની ગયો છે………….આ ભૂમિકા સ્વયં કવિએ કહેલ છે)
November 6th, 2008 at 8:48 am
ગાયબ છે અંદરનો માણસ
જીવે તે અવસરનો માણસ
મસ્તીમાં લડખડતી સાંજે
ખોવાયો જંતરનો માણસ
ઘટનાઘેલો પાને-પાને
ઊગ છે મંઝરનો માણસ
પરપોટાના પડ ઉખાડે
પીઝા ને બર્ગરનો માણસ
દાપાં માંગે ડગલે-ડગલે
સાલ્લો આ દફતરનો માણસ
- સલીમ શેખ (સાલસ)
November 6th, 2008 at 8:48 am
સત્યના મારા પ્રયોગો સાવ તો ખોટા નથી,
વાત ખાલી એટલી કે એમના ફોટા નથી
કેટલી નરમાશથી સાગર મળે આકાશને,
કે હવાની ઓઢણી પર ક્યાંય લીસોટા નથી
જાત બાળીને ઉજાળે વિશ્વ આખાને સદા,
ચાંદ પણ સંમત થશે કે સૂર્યના જોટા નથી
કો’ વધૂને બાળતા હાથો વિશે બોલ્યા સતી,
પાનબાઈ!એમના માટે હજી “પોટા” નથી?
ભ્રુણ હત્યા લાગશે ,સંભાળજે પાગલ પવન,
કૂખમાં જળની હવા છે,સિર્ફ પરપોટા નથી.
- સલીમ શેખ (સાલસ)