ગુજરાતી સાહિત્યનું નવું સરનામું
સૂર્યને ઘર આવતાં ક્યારેક મોડું થાય છે,
સાંજની ઈચ્છા થકી ક્યાં આભ કાળું થાય છે.
લાખ અરમાનો લઈને રાત ઊભી હો છતાં,
ચાંદની આંગણ ભરે ત્યારે જ વાળું થાય છે.
એક જગ્યા પર ઊભું રહી વૃક્ષ કંટાળે છતાં,
ક્યાંક જઈ આવે ટહેલવા, એમ થોડું થાય છે.
સત્યના સઘળા પ્રયોગો ભોંયમાં દાટ્યા પછી,
દીન મા થી એક રડતું બાળ છાનું થાય છે.
હોય છે પારસમણિ ‘ચાતક’ ઘણાના ભાગ્યમાં,
આપણું સોનું ખબર નહીં કેમ લોઢું થાય છે !
– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’
8 Comments
ડાળને છોડી જતાં બેહદ મૂંઝાતું હોય છે,
પાન, નક્કી પાનખરથી ભોળવાતું હોય છે.
આંગળી કોની અડે એના ઉપર આધાર છે,
સાવ નાજુક સ્પર્શથી દાઝી જવાતું હોય છે.
બાંકડાની હૂંફ, પડછાયો, બગીચાની હવા,
આપણાથી ક્યાં બધું ઘરમાં લવાતું હોય છે.
આપણે જન્મીને માતાની કૂખે, બાળક થયા,
કેટલા યત્નો પછી માણસ થવાતું હોય છે.
એ ખરું, આશા જ ‘ચાતક’ને જીવાડે રાતદિ,
પણ નિરાશામાંય જીવન તો જીવાતું હોય છે.
– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’
10 Comments