Press "Enter" to skip to content

Category: મુક્તક

ઈતિહાસને બદલાવ તું

છે સમયની માંગ કે ઈતિહાસને બદલાવ તું,
માતૃભૂમિની રગોમાં રક્ત નૂતન લાવ તું,
દેશ માટે પ્રાણ ન્યોછાવર કરે સંગ્રામમાં,
જે ચટાડે ધૂળ દુશ્મનને, જવાની લાવ તું.
*
જો સમય પર પાળને બાંધી શકે તો બાંધ તું,
ને સ્મૃતિના તારને સાંધી શકે તો સાંધ તું,
એક પળ વીતે વિરહની સાત સાગરના સમી
શ્વાસના મોઘમ બળે લાંઘી શકે તો લાંઘ તું.
*
પૌરુષી કો અશ્વ પર અસવાર થઈને આવ તું,
કે પ્રતાપી વીરની તલવાર થઈને આવ તું,
ચોતરફ અહીં આંધીઓ, તોફાન ને અંધાર છે
નાવ છે મઝધારમાં, પતવાર થઈને આવ તું.
*
આ મુક્તક વિશેષતઃ સ્વર્ણિમ ગુજરાતના પચાસ વર્ષ નિમિત્તે ગુજરાત બહાર વસતા સૌ ગુજરાતીઓને અર્પણ …

તન ભલે પરદેશ હો, મન મહેકવું જોઈએ
સંપત્તિ કેરા નશાથી ના બહેકવું જોઈએ,
ભાઈચારો, લાગણી હો, વસુધૈવ કુટુંબકમ્,
ગુજર્રીની મ્હેંકથી ઘર-ઘર મહેંકવું જોઈએ.

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

5 Comments

ન લાવ તું


પ્રિય મિત્રો, આજે મારા સ્વરચિત મુક્તકો રજૂ કરું છું. આશા છે આપને એ ગમશે.
*

*
આંખ મારી નમ ભલે પણ ઝળઝળાં ન લાવ તું,
કંઠ રુંધેલો ભલે, પણ ગળગળાં ન લાવ તું,
લાવવી હો તો લઈને આવ, વૈશાખી ક્ષણો,
ભર વસંતે પાનખરનાં ખરખરાં ન લાવ તું.
*
શેર માટી ખોટ હો ત્યાં બાળપણ ન લાવ તું,
રાજગાદી ઠોઠ હો ત્યાં શાણપણ ન લાવ તું,
પ્રેમના આ ઢાઈ અક્ષર, છે સમજવાના સરળ,
એને માટે બુદ્ધિ કેરું ગાંડપણ ન લાવ તું.
*
જે સભામાં હો દુઃશાસન, રાજ હો ધૃતરાષ્ટ્રનું,
જે સભામાં માન હો ના ધર્મનું, મર્યાદનું,
જે સભામાં ચીર પૂરવા કાજ કો’ માધવ નહીં,
એ સભાની મધ્યમાં કો’ દ્રૌપદી ન લાવ તું.
*
દૃશ્યમાં બાધા કરે એવા વમળ ન લાવ તું,
ના જુએ કોઈ ભ્રમર, એવા કમળ ન લાવ તું,
જ્યાં હસે, હૈયે વસે, જાહોજલાલી સ્મિતની,
(એ) ઊપવનોના શહેરમાં દુષ્કાળને ન લાવ તું.
*
સૂર્ય સામે જઈ ઉડે એ રજકણો ન લાવ તું
લક્ષ્યને આઘાં કરે એ વળગણો ન લાવ તું
લડખડે જેનાં થકી આ ઉન્નતિ કેરાં કદમ
બેઈમાની, સ્વાર્થ, સત્તા-લોભને ન લાવ તું.

– દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

17 Comments

ચોકલેટ

પ્રેમની અભિવ્યક્તિ માટે પુષ્પ મોહક જોઈએ
કે પછી અદભુત અનોખો પ્રેમપત્ર જોઈએ
ચાલતું આવ્યું ભલેને આ બધું સદીઓ થકી
આજ છે વહેવાર, માટે એક ચોકલેટ જોઈએ.
*
લેટ હો તો મેટ (mate) ને પળમાં મનાવે ચોકલેટ
મુખમાં મૂકો ને હૃદયને ભાવી જાયે ચોકલેટ
છો ઉછીની વસ્તુમાં કૈં સ્વાદ ના લાગે કદી
પણ બધા સિધ્ધાંતને પીગળાવી જાયે ચોકલેટ.
*
બોર શબરીના બની રામે ગ્રહી તે ચોકલેટ
ને વિદુરને ઘેર જે ભાજી બની એ ચોકલેટ
લોક એને છો કહે તાંબુલ સુદામા મિત્રના
પણ શ્રી કૃષ્ણે પ્રેમથી હૃદયે ધરી એ ચોકલેટ
*
જિંદગીભરની મધુરી સ્મૃતિઓ એ ચોકલેટ
ને સતત અધુરી જ લાગી એ ગઝલ તે ચોકલેટ
આમ તો એવું જરૂરી કૈં નથી આ પ્રેમમાં
પણ અભિવ્યક્તિ થઈ તો સહજ આવી ચોકલેટ

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

7 Comments