કેટલી ક્ષણને સદીમાં રાખીએ, ચાલ ડહાપણને નદીમાં નાખીએ. આજ જોષીનો દિવસ કેવો જશે, હસ્તરેખામાં ફરીથી ઝાંખીએ. સાંજ પડતાં સૂર્ય પણ થાકી જશે, ચાલ દીપકમાં વિસામો રાખીએ. ધૈર્યનો અંજામ કેવો, જાણવા, બોર શબરીના જઈને ચાખીએ. આગમનની શક્યતા ‘ચાતક’ હજી, બારણાં એથી અમસ્તા વાખીએ. – દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’
નોંધ – મિત્રો, મીતિક્ષા.કોમ પર પ્રસિદ્ધ થનાર આ પ૦૦મી પોસ્ટ છે. (અને યોગાનુયોગ મારી અહીં પ્રસિદ્ધ થનાર ૧૦૦મી ગઝલ છે.) જુલાઈ ૨૦૦૮માં આ વેબસાઈટ ખુલ્લી મુકી ત્યારે આ મુકામ સુધી પહોંચાશે એવી કલ્પના ન હતી. આ બ્લોગે ન કેવળ મારા સાહિત્યરસને ઉજાગર કર્યો પરંતુ મને મારી સાથે ઓળખાણ કરાવીને મારી ભીતર વહેતા સંવેદનોને ઝીલવાની તક [...]
જિંદગી, તારો અજાયબ રંગ છે, શ્વાસ ફીક્કા તોય સીનો તંગ છે ! એ નથી સાથે તો એથી શું થયું, એમની યાદો તો તારી સંગ છે ! એમણે ચહેરો બતાવ્યો’તો કદી, આયનો આજેય એથી દંગ છે. એમને અડસઠ ભલે પૂરા થયા, એ હજી તસવીરમાં તો યંગ છે. જે ગળે આવે ઉલટથી ગાઈ જા, પ્રેમભીનાં ગીત સહુ [...]
શક્યતાનાં બારણાંઓ બંધ રાખી જોઈએ, રિક્તતા એવી રીતે અકબંધ રાખી જોઈએ. જાત ઝાકળની લઈને સૂર્યના ઘરમાં જવા, ઓગળે ઝળહળ ન એ પ્રબંધ રાખી જોઈએ. સ્વપ્ન પીડાયે નિરંતર વિસ્મૃતિના રોગથી, આંખ મીંચી બે’ક પળ સંબંધ રાખી જોઈએ. જિંદગી, સંવેદનાનું વસ્ત્ર સરકી જાય ના, અશ્રુઓનો એટલે કટિબંધ રાખી જોઈએ. માછલીને જળ વિશે કાયમ રહ્યો છે, એ રીતે [...]
આંખોમાં ઈંતજારના કાગળ મળે નહીં, રાધા થયા વિના અહીં માધવ મળે નહીં. સીતાની શોધમાં ભલે ભટક્યા કરે જગત, નિષ્ફળ રહે તલાશ જ્યાં રાઘવ મળે નહીં. એ દ્વારિકા-અધીશ પણ કંગાળ કેટલો, ગોપીજનોના પ્રેમનો પાલવ મળે નહીં. હૈયાની વેદના લખે રાધા કઈ રીતે, પ્હોંચી શકે ભવન સુધી વાદળ મળે નહીં. કા’નાના નામથી સતત ભીંજાય આંખડી, રોકી શકે [...]
