લહેરે થીજી ગયેલું ઝરણ ખળ ખળે નહીં શોધું છું કયાંય સૂર્યનું પગલું મળે નહીં આવી લચે છે આંખમાં સૂરજ ઊગ્યાની વેલ રાત્રિઓ ઉદાસીની છતાં કયાં ઢળે નહીં આવા બુરા દિવસ છે તમારા ગયા પછી બોલ્યા કરુ ને અર્થ કશો નીકળે નહીં ખોવાયાં છે આપણે કયાં, કેમ શોધશું ? અણસારનો દીવો કોઇ રસ્તે બળે નહીં. રસ્તો [...]
શું કામ આંખમાં આવ્યું વિચારવું પડશે બધાથી ગુપ્ત આ આંસુ નિતારવું પડશે મીંચાય આંખ, આ મનને મીંચાય કેમ, રમેશ સમૂળગું જ હવે મનને મારવું પડશે સ્વપ્નમાં જેમણે આખ્ખો બગીચો આપ્યો’તો દીધું છે તેમણે આ રણ, સ્વીકારવું પડશે રમેશ, આપણા શરણે જ અંતે આવ્યું છે જહાજ આપણી શ્રધ્ધાનું તારવું પડશે આગની છે આ રજૂઆત સાવ મૌલિક [...]
પાંદળુ કેવી રીતે પીળું થયું કોને ખબર ? એટલે કે ઝાડમાંથી શું ગયું કોને ખબર ? શહેર પર ખાંગી થઈ વરસી પડી આખી વસંત, એક જણ નખશિખ ઊજ્જડ રહી ગયું કોને ખબર ? શાહીમાંથી આમ કાં ઢોળાય છે તારા સ્મરણ એને મારું એક મન ઓછું પડ્યું કોને ખબર ? સ્વપ્નમાં વહેતી’તી નહેરો તારા ચહેરાની સતત, [...]
[ આજે ઉપરની પોસ્ટમાં લખ્યા મુજબ કાર્નેગી મેલન યુનિવર્સીટીના પ્રાધ્યાપક ડો. રેન્ડી પાઉશનું અવસાન થયું. એથી સહજ રીતે જ મૃત્યુ વિશે ચિંતન ચાલ્યું. થયું કે લાવ, મરણ વિશે કવિઓનું ચિંતન અહીં રજૂ કરું તો અસ્થાને નહીં ગણાય. ] બંધ પરબીડિયામાંથી મરણ મળે તમને, બચી શકાય તો બચવાની ક્ષણ મળે તમને, ટપાલ થઈને તમે ઘેરઘેર પહોંચો પણ, સમસ્ત [...]
એકલો છે યાને સોએ સો ટકા એ શુદ્ધ છે આ પરિસ્થિતિમાં અહીં હરએક માણસ બુદ્ધ છે છીનવી લીધાં પ્રથમ તેણે બધાં હથિયાર પણ ને કહ્યું તારી હયાતિ તો સ્વયં એક યુદ્ધ છે જેને તે ખંડેરમાં પલટાવ્યું એ મારું હૃદય આજ પણ તારાં સ્મરણથી કેટલું સમૃદ્ધ છે ! જન્મતાવેંત જ નસીબ કમ્મરથી ઝૂકેલું મળે, એટલે અહીં [...]
