કવિ શ્રી રાજેન્દ્ર શુકલની આ અદભુત રચનામાં કોતરાયેલું છે પોતાના પ્રિયજનને મળવાનું આમંત્રણ. દુનિયા પ્રેમીઓ વચ્ચે ભલે દિવાલ ઊભી કરી દે, એમના પગમાં લોખંડી બેડીઓ પહેરાવી દે, અને હકીકતની દુનિયામાં તેઓ ભલે જોજનો દૂર હોય પણ સ્વપ્નની દુનિયામાં એમને મળતાં કોણ રોકી શકે છે ? કવિનો કલ્પનાવૈભવ ઝંઝાનીલો શાં ઝૂલશું કોઈ અગોચર ડાળ પર … [...]
અનુભૂતિના અજવાસનું અદભુત વર્ણન. અજ્ઞાનનું ઘેરાયેલ આકાશ જ્યારે જ્ઞાનની કૂંચીથી ઊઘડી જાય ત્યારે ચરાચરમાં વ્યાપક એવા વિભુનું દર્શન થાય. શ્વાસ અને ઉચ્છવાસ સાથે પ્રાણની આવનજાવન નહીં પણ જન્મ જન્માંતરની સ્મૃતિઓના પડદા ભેદાય, અને કમળને જો યોગના ગ્રંથોમાં વર્ણવેલ ચક્રની સાથે સરખાવીએ તો આખું સરોવરનું ઉઘડવું અનુભૂતિની વ્યાપકતાને કેટલી બખૂબીથી દર્શાવે છે. શબ્દોની હથોડીથી આવા સુંદર [...]
દૂર સાગરમાં અવશ સરતા, સખી ! પત્રનાં તરણે અમે તરતા, સખી ! આમ તો ખાલી બધું તારા વિના, પત્રથી પળને અમે ભરતા, સખી ! હર સવારે ફૂલ ખીલે જે કશાં, પત્ર ના’વે તો તરત ખરતા, સખી ! જાગતી રાતે જગત ઊંઘે તદા – પત્રનાં કાંઠે અમે અમે ફરતાં, સખી ! પત્રને આધાર ટકતો પ્રાણ આ, [...]
ખંડેરના એકાંતને પણ એક જણ મળતું રહ્યું, ને એક સાથે બીજી પળને કો’ક સાંકળતું રહ્યું. ઊંચાઈઓને આંબવાનું ચંદ્ર તો બ્હાનું હશે, ના વ્યર્થ કૈં સાગર તણું ઊંડાણ ખળભળતું રહ્યું ! આ જિંદગીની ચાર ક્ષણનું ગીત તો પૂરું થયું; મુજ શૂન્યતા ગાતી રહી, તુજ મૌન સાંભળતું રહ્યું. ઊગ્યા કર્યું સ્વપ્નોનું લીલું ઘાસ કબરો પર અને આકાશની આંખો [...]
શબ્દો જેમની પાસે અનાયાસ સરતાં રહે છે એવા મારા પ્રિય કવિ રાજેન્દ્ર શુકલની રચના જેને બંસરીબેનનો કંઠ મળ્યો છે, અહીં રજૂ કરું છું. દૃશ્ય જગત જ સર્વકાંઈ નથી. રેશમી હવાની જેમ કોઈની મધુર યાદો અદૃશ્ય રીતે આપણને એક અલગ ભાવસૃષ્ટિમાં તાણી જાય છે. હું શું કરું કે કંઠ ખૂલતો નથી, ગીતો તો કેટલુંય કરગરી ગયા … તથા [...]
