Press "Enter" to skip to content

Category: ગૌરાંગ ઠાકર

લઈ બેઠા


મિત્રો, આજે એક સુંદર ગઝલ. બાળકની આંખોમાં જે નિર્દોષતા, સહજતા અને સરળતા હોય છે એ આપણે વાંચતા શીખી જઈએ તો પછી ધર્મગ્રંથોનાં થોથાં વાંચવાની જરૂર ન રહે. દંભ, કપટ અને કાવાદાવાથી ભરેલી આપણી જિંદગીમાં જો બાળસહજ સરળતા આવી જાય તો કેવું સારું ?
(આ ગઝલ મીતિક્ષા.કોમના વાચકો માટે મોકલાવવા બદલ ગૌરાંગભાઈનો ખાસ આભાર.)

મારું સઘળું એ ધ્યાન લઈ બેઠા,
જાણે ઈશ્વરનું સ્થાન લઈ બેઠા.

માત્ર સરનામું એમણે દીધું,
ને અમે ત્યાં મકાન લઈ બેઠા.

આંખ બાળકની વાંચવાની હોય,
શું ગીતા ને કુરાન લઈ બેઠા.

ચાલ ટહુકાનું પોટલું વાળી,
તીર ને એ નિશાન લઈ બેઠા.

પથ્થરો પીગળે છે ઝરણાંથી,
શું તમે ગુમાન લઈ બેઠા ?

ભીતરી સૂર સાંભળ્યો જ્યારે,
કંઠમાં એ જ ગાન લઈ બેઠા.

– ગૌરાંગ ઠાકર

2 Comments

પાછો વળી જવાનો


હું સાંકડી ગલીમાં, રસ્તો કરી જવાનો
માણસ સુધી જવાનો, આગળ નથી જવાનો.

પાષાણ સમ હૃદયમાં, પોલાણ શક્ય છે દોસ્ત
તું ઓગળી પ્રથમ જા, એ પીગળી જવાનો.

એવી ખબર છે આવી, તું નીકળી નદી થઇ,
દરિયાની એટલે હું ખારાશ પી જવાનો.

તારા ઉપરની મારી, દીવાનગી ગમે છે,
મારા સિવાય કોને, હું છેતરી જવાનો?

હું છું જ કૈંક એવો, તું છોડ આ પ્રયત્નો,
તું ભુલવા મથે ને, હું સાંભરી જવાનો.

હોવાપણું ઓ ઇશ્વર, તારું વિવાદમાં છે,
મારી તરફ હું તેથી, પાછો વળી જવાનો.

– ગૌરાંગ ઠાકર

1 Comment

મ્હેકની લ્યો દુકાન રાખું !


સાંપ્રત ગઝલકારોમાં આગળ પડતું નામ ધરાવતા સુરત નિવાસી ગૌરાંગ ઠાકરની એક ગઝલ આજે માણીએ. સંબધોની ગહનતાને કેટલી સહજતાથી પંખીના ટહુકા અને ડાળીના પર્ણ તથા ફૂલ અને ફોરમના અવિભાજ્યપણાથી વ્યક્ત કરાઈ છે. ભાડાંના મકાન દ્વારા શરીરની ક્ષણભંગુરતાનો ઉલ્લેખ દાદ માગી લે તેવો છે. શબ્દોની નાજુક હથોડીથી લાગણીઓને સુંદર આકાર આપનાર ગૌરાંગભાઈનો પ્રથમ ગઝલ સંગ્રહ ‘મારા હિસ્સાનો સૂરજ’ તાજેતરમાં પ્રકાશિત થયો છે.

તમે બધાંથી અલગ છો તેથી, તમારું નોખું હું ધ્યાન રાખું,
ગુલાબ લઈને તમે મળો તો, હું મ્હેકની લ્યો દુકાન રાખું !

ગયું ક્યાં પંખી મૂકીને ટહુકો, હજી તો ડાળી ઝૂલી રહી છે,
મને થયું કે આ પાનખરમાં, બને તો થોડાં હું પાન રાખું.

કશુંક આજે કરી જવું છે, કદાચ કાલે જવાનું થાશે,
તમારાં ઘરનાં દીવાને માટે, હવાને આજે હું બાન રાખું.

તમે અહીંયા સૂરજ સમા છો, જશો ના આઘાં, ઠરી જઈશ હું,
મને આ જળથી વરાળ કરજો, હું જેથી બાજુમાં સ્થાન રાખું.

પ્રસંગ મારી દિવાનગીનો, હું રોજ ઉજવું છું ધામધુમથી,
દરેક દર્દોને આવકારી, ગઝલમાં પીડાનું ગાન રાખું.

હું કૈંક જન્મોથી છું સફરમાં, અહીં હું કેવળ પડાવ પર છું,
મેં ખોળીયાને કહી દીધું છે, હું તારું ભાડે મકાન રાખું.
 
– ગૌરાંગ ઠાકર

Leave a Comment