Press "Enter" to skip to content

મીતિક્ષા.કોમ Posts

રાધા ગણાય નહીં

મ્હેંદીની ભાત જે રીતે ડાઘા ગણાય નહીં,
આંખોના હાવભાવને વાચા ગણાય નહીં.

જેમાં હું મારી મા ને સમજાવી ના શકું,
એને તમે ભલે કહો, ભાષા ગણાય નહીં.

મમ્મીની બ્હેન જે ઘરે માસી બને નહીં,
પપ્પાના ભાઈ એ ઘરે કાકા ગણાય નહીં.

બ્હેનીનો પ્રેમ ને દુઆ એમાં વણાઈ ગ્યા,
સૂતરના તાંતણા પછી ધાગા ગણાય નહીં.

જીવનની વાનગી નથી સ્વાદિષ્ટ એ વિના,
આંસુઓ એટલે જ કૈં ખારા ગણાય નહીં.

‘ચાતક’, વિરહની વારતા જેમાં લખી ન હો,
એવી કિતાબને કદી રાધા ગણાય નહીં.

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

12 Comments

રઘવાયા નહીં કરો

વિતરાગી સંતની કદી માયા નહીં કરો,
માણસનો અર્થ ભૂલથી પડછાયા નહીં કરો.

જેને નિહાળતાં સ્વયં દરિયો બળી મરે,
રેતીમાં ભીની એટલી કાયા નહીં કરો.

સૂરજના સ્પર્શ માત્રથી બેઠું થઈ જશે,
ઝાકળ જીવાડવા તમે છાંયા નહીં કરો.

સપનાંના દેશનું તમે કોઈ મકાન છો ?
આંખો મીંચ્યેથી કોઈની બંધાયા નહીં કરો.

કોઈની યાદ આવતાં દોડી જવું પડે,
આંસુને એટલા બધા રઘવાયા નહીં કરો.

દુઃખો તમારી જિંદગીભરની કમાઈ છે,
જાહેરમાં એના વિશે ગાયા નહીં કરો.

‘ચાતક’ તમોને ભૂલવા કોશિશ કરી રહ્યો,
મનમાં જ મંત્ર થઈને બોલાયા નહીં કરો.

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

7 Comments

તાશ લગાવી બેઠી છે


આજે મીતિક્ષા.કોમ આઠ વરસ પૂરા કરી નવમા વર્ષમાં પ્રવેશે છે. આજે મીતિક્ષાબેનનો પણ જન્મદિવસ છે. એમને જન્મદિનની અઢળક શુભેચ્છાઓ. અત્યાર સુધી આપ સૌ મિત્રોનો સાથ, સહકાર અમને મળતો રહ્યો છે એ બદલ સહુનો દિલથી આભાર.
* * * * *
રણની વચ્ચે છાંયપરી તાલાશ લગાવી બેઠી છે,
ગર્મ હવાઓ ઝંઝાજળની પ્યાસ લગાવી બેઠી છે.

દૃશ્યોની સંદૂકમાંથી નીકળે છે કેવળ સન્નાટા,
આંખો તોયે પગરવ ઉપર તાશ લગાવી બેઠી છે.

પાંપણના નામે બારીએ સ્વીકારી લીધા પર્દા,
આંખોના નામે આખું આકાશ લગાવી બેઠી છે.

ઈચ્છાકુંવરી કરિયાવરમાં શ્વાસ માંગવા આવી, ને
જીવણબાઈ એક સદીની આશ લગાવી બેઠી છે !

અંધારી રાતોને સૂરજનાં શમણાં બતલાવો નહીં,
સેંથીમાં એ ભવભવનો ઉજાસ લગાવી બેઠી છે.

આજ ખુશાલીનો અવસર છે ‘ચાતક’ એનાં આંગણમાં,
મારી આંખો મહેંદીની ભીનાશ લગાવી બેઠી છે.

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

15 Comments

ફોટો નથી પડાતો

બળતા સૂરજનો હાથ લૈ લોટો નથી પડાતો,
કેવળ હવાની હામથી પરપોટો નથી પડાતો.

બે ક્ષણ ચમકવા માટે ખરવું પડે ક્ષિતિજે,
અમથો જ આભમાં કૈં લીસોટો નથી પડાતો.

જીવન, મને પૂછો તો, કોશિશ છે, માત્ર કોશિશ,
મહેનત છતાંય હાથને ખોટો નથી પડાતો.

છે ઊંઘ એક મથામણ તસવીર ખેંચવાની,
સપનાંનો લાખ યત્ને ફોટો નથી પડાતો.

બાવળની શાખ જેવા મિત્રો મળ્યા પછીથી,
મારાથી આંગણામાં ગલગોટો નથી પડાતો.

‘ચાતક’, આ વેદના તો મારી સહોદરી છે,
ડૂસકાં ભરું, બરાડો મોટો નથી પડાતો.

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

3 Comments

આંસુઓની ગંધ

લાગણીઓ અંધ જેવી હોય છે,
જિંદગી નિબંધ જેવી હોય છે.

છોકરો બટમોગરાનું ફૂલ ને,
છોકરી સુગંધ જેવી હોય છે.

દોસ્ત, ખુલ્લાં હોય છે જ્યાં બારણાં,
ધારણાઓ બંધ જેવી હોય છે.

સાંજ પડતાં સૂર્ય બુઢ્ઢો આદમી,
વાદળીઓ સ્કંધ જેવી હોય છે.

આંખ જોગી જોગટાની સાધના,
દૃષ્ટિ બ્રહ્મરંધ જેવી હોય છે.

ને ગઝલ વિશે તો ‘ચાતક’ શું કહું ?
આંસુઓની ગંધ જેવી હોય છે.

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

10 Comments

હવે એ વાત ક્યાં ?

જે હતી પહેલાં, હવે એ વાત ક્યાં ?
આંગણામાં જૂઈ, પારિજાત ક્યાં ?

ધોમધખતા દિવસો સામા મળે,
કોઈ દિ’ ભૂલી પડે છે રાત ક્યાં ?

આભ જેવું મંચ છે સૌની કને,
સાંજ જેવી સૂર્યની રજૂઆત ક્યાં ?

શહેરમાં મરવા પડી સંવેદના,
લાગણીને તોય પક્ષાઘાત ક્યાં ?

હસ્તરેખામાં ફકત – લાંબુ જીવન,
પ્રેમના નામે લખેલી ઘાત ક્યાં ?

પિંજરું ખુલી ગયાનો વસવસો,
ઊડવા માટેનો ઝંઝાવાત ક્યાં ?

અંતની ‘ચાતક’ બધાંને છે ફિકર,
જિંદગીની ફાંકડી શરૂઆત ક્યાં ?

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

8 Comments