વીરની તલવાર એના મ્યાનથી પરખાય છે, સિદ્ધની સાચી અવસ્થા ધ્યાનથી પરખાય છે. કાળજી, પરહેજ, સ્લાહો ને તબીબોની દવા, અંતમાં દર્દીની તબિયત ભાનથી પરખાય છે. વર્ષ વીત્યાની ગણતરીથી બધાને તોલ મા, આદમીની ઉમ્ર એના જ્ઞાનથી પરખાય છે. સખ્ત મહેનતની મહત્તા આજ પણ ઓછી નથી, આદમી છોને મળ્યા સન્માનથી પરખાય છે. એ જ આશાથી હજી હું જાઉં [...]
ગર્ભમાં નાતો કરે છે જિંદગી, મ્હેંકમાં વાતો કરે છે જિંદગી. મૌનના અંધારની વચ્ચે જઈ, શબ્દને ગાતો કરે છે જિંદગી. વાંઝણી આંખોમહીં સપનાં જણી, રેશમી રાતો કરે છે જિંદગી. શક્યતાનાં બારણાં ખોલી સતત, કૈંક રજૂઆતો કરે છે જિંદગી. ક્યાંક આંસુ, ક્યાંક બોખા સ્મિતથી, અવનવી ભાતો કરે છે જિંદગી. એક મુઠ્ઠી શ્વાસની છે વારતા, અંત પડઘાતો કરે [...]
સૂરજના કિરણો ચાળીને આંખોમાં અંજાય નહીં, પડછાયાના રંગોથી ઘર-ભીંતોને રંગાય નહીં. સપનાનાં વાવેતર કરતાં પાક ઉગે જો વિસ્મયનો, તો માણસ થઈને, માણસથી કૈં કાચસમું ભંગાય નહીં. અમૃતમંથનમાંથી નીકળેલું અમૃત ખૂટે પળભરમાં, અહીં વેર-ઝેરમાં સડતો માણસ, સડવાથી ગંધાય નહીં. હીરા-મોતી ને વૈભવની છે ભૂખ ભયંકર માણસને, એ લાખ કરે કોશિશ છોને, અહીં દોલતને રંધાય નહીં. તું [...]
(તરન્નૂમ – રાજૂ યાત્રી) આપની આંખોમાં છૂપા કેટલા પયગામ છે, આપની આંખો મદિરા ને નયન મુજ જામ છે. આપના હોવાથી રોશન થાય છે સાતે ગગન, આપની ઝુલ્ફો ખુલે તો થાય ઢળતી શામ છે. આપના સંસ્પર્શથી ઝૂમી ઉઠે આખું ચમન, આપ ના આવો તો ગુલશનના ફુલો નાકામ છે. આપને મંઝિલ ગણી કૈં કેટલા શમણાં જીવે, આપ [...]
પરીની વારતાઓમાં સરી આવે કવિતાઓ, કદી આંગણમહીં બાળક બની આવે કવિતાઓ. અવાચક થઈ તમે ઊભા રહો કોઈ ખડકની જેમ ને ખળખળ ઝરણ થૈને વહી આવે કવિતાઓ. જીવનભર જેમને સંવેદનાઓ સ્હેજ ના સ્પર્શી, હવે એની કબર પર જઈ રડી આવે કવિતાઓ. મળે છે લોહીથી લથપથ બધા અખબારનાં પાનાં, હવે અખબારના પાને નહીં આવે કવિતાઓ. જરૂરી તો [...]
