Press "Enter" to skip to content

Month: January 2009

માધવ રેલાતો જાય છે


સૌ વાચકમિત્રોને Happy 2009 ! આજે મારી એક સ્વરચિત કૃતિ રજૂ કરું છું. યમુનાને કાંઠે અગણિત વરસો પહેલાં વહેતાં થયેલા ભગવાન શ્રીકૃષ્ણની વાંસળીના સૂર આપણને આજે પણ મોહિત કરી રહ્યાં છે. તો ચાલો, એક ક્ષણ માટે આપણે પણ એ સૂરમાં રેલાતાં માધવનું આચમન કરીએ અને એ ભાવજગતમાં ડૂબકી મારીએ.

યમુનાને કાંઠે વાંસળીના સૂરમાં માધવ રેલાતો જાય છે,
ઝેરની કટોરીમાં મતવાલી મીરાંને કેવો ડૂબાડતો જાય છે! … માધવ રેલાતો જાય છે

આંબાની ડાળ પર મંજરીઓ મ્હોરતાં કોયલ કૂહૂ કૂહૂ ગાય છે,
કાળા ડિબાંગ મેઘ આકાશે ભાળીને મોર ટહૂકાતો જાય છે,
રાધાના થનગનતાં હૈયા ને ઉન્માદી આંખોમાં શું શું વંચાય છે …. માધવ રેલાતો જાય છે

ધરતીને ચૂમીને આકાશે વેર્યું જે ઝરમરતું જળ, છલકાય છે,
પૂનમનો ચાંદ જોઈ સાગરના હૈયામાં કેવું તોફાન મચી જાય છે,
કા’નાની આંખોમાં આંખો પરોવીને રાધા તોયે શરમાય છે … માધવ રેલાતો જાય છે

ફૂલની સુગંધથી ભમતા આ ભમરાઓ કેવા ઉન્મત્ત બની જાય છે
ગિરધર ગોપાલના ચરણોમાં બેસીને મેવાડી મીરાં એમ ગાય છે
ધૂંધરુના રણકારે રણકારે રાણાની સઘળી મહેલાતો જાય છે ……. માધવ રેલાતો જાય છે

‘ચાતક’ની આંખોમાં સ્વાતિના બુંદોની કેવી તરસ દેખાય છે
વિરહી ગોપીઓ ને કા’નાના હૈયામાં એવું પરસ્પર થાય છે
આંસુના દરિયામાં યમુનાના નીર જાણે થંભી થંભી વહી જાય છે …. માધવ રેલાતો જાય છે

– દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

5 Comments