મારા વિશે
મારું નામ મીતિક્ષા (જો કે લગ્ન પછી બધા જ મને અમીબેનના નામે બોલાવે છે. એ નામ કેવી રીતે પડ્યું તે વિશે ફરી કોઈવાર). મારો જન્મ ભરુચમાં. નાનપણથી જ મને સાહિત્યનો શોખ હતો. કવિતા, ગીત, ગઝલ, ભજનો અને પ્રાર્થનાઓ વાંચવાનું, સાંભળવાનું અને ગાવાનું મને ખૂબ ગમતું. જે જે ગમતું તેને ડાયરીમાં ટપકાવવાની આદત પણ ખરી.
લગ્ન પછી ગુજરાતના સાંસ્કૃતિક પાટનગર વડોદરામાં આવી. ઈશ્વરકૃપાથી સાહિત્યપ્રિય અને સંસ્કારી ઘર મળ્યું. ગૃહસ્થજીવનની જવાબદારીઓના છાયામાં સાહિત્યનો છોડ થોડો મુરઝાયો. સમયના અભાવે મારી આ પ્રિય પ્રવૃત્તિ પર કાપ આવ્યો, પણ સમય જતાં શું નથી બદલાતું ?
મારો પુત્ર (વેદ) મોટો થઈ ગયો (કોલેજ જવાની તૈયારીમાં છે), ઘરમાં કોમ્પ્યુટર (લેપટોપ) અને ઈન્ટરનેટ આવી ગયું, હું ગુજરાતી ટાઈપ કરતાં શીખી ગઈ - એમ કહો કે સાહિત્ય-યાત્રા માટે સાનુકૂળ સંજોગોનું નિર્માણ થયું. ઘણી બધી ગુજરાતી વેબસાઈટ જોઈને મને પણ થયું કે હું પણ મારા સાહિત્ય-સંગ્રહમાંથી કંઇક વહેંચું. પરંતુ એક કે બીજા કારણોસર એ વિચાર મૂર્તિમંત ન થયો, મનમાં જ રહ્યો.
પરંતુ … 20 માર્ચ, 2008 ના રોજ અમારી કારને જીવલેણ અકસ્માત નડ્યો. ઈશ્વરની કૃપાથી અને વડીલોના આશીર્વાદથી ઓપરેશન, સર્જરી અને લાંબા સમયના હોસ્પિટલ નિવાસ પછી સ્વસ્થ ઘરે પાછા ફરવાનું થયું. જીવનની ક્ષણભંગુરતા સમજાઈ. થયું કે જે કરવાનું મન હોય તેને માટે યોગ્ય સમયની રાહ ન જોવી, કરી જ નાંખવું. કાલનો શું ભરોસો ? એટલે ઈન્ટરનેટના માધ્યમ દ્વારા વિશ્વભરના ગુજરાતી સાહિત્યપ્રેમીઓ સાથે વિચારોની આપ-લે કરવાની પુરાણી કલ્પનાને સાકાર રૂપ ધરવાનું મન થયું. મીતિક્ષા.કોમ એ એનું મૂર્ત સ્વરૂપ છે.
આશા રાખું કે ગુજરાતી સાહિત્યપ્રેમીઓને મારો આ પ્રયાસ ગમશે. આ સાઈટને વધુ રસપ્રદ, ઉપયોગી અને લોકભોગ્ય બનાવવા માટે આપના સૂચનોનો મને ઈંતજાર રહેશે.
- - - - - - - -
દક્ષેશભાઈ (લોસ એન્જલસ)
આ વેબસાઈટના સર્જનહાર અને મારા લાડલા દિયર … તેમનો પરિચય તેમના જ શબ્દોમાં…
જન્મ વલસાડ (વલહાડ)માં. વતન સુરત(હુરટ) પણ પિતાજીની નોકરીને લીધે ઘણુંખરું શિક્ષણ વલ્લભ વિદ્યાનગર (મહાત્મા ગાંધી વિદ્યાલય, એમ.યુ.પટેલ હાઈસ્કૂલ અને આર.પી.ટી.પી. સાયન્સ કોલેજ) અને અમદાવાદ (એલ. ડી. એન્જીન્યરીંગ કોલેજ) માં થયું. શૈક્ષણિક કારકીર્દિ ઊજ્જવળ રહી, ઘણુંખરું પ્રથમ ત્રણમાં નંબર આવતો. IPCL અને L&T સહિત વિવિધ કંપનીઓમાં સેવા આપ્યા બાદ ૨૦૦૧ માં ‘મંઝિલને ઢૂંઢવા દિશાઓ કપરી જવું પડે’- એ ન્યાયે નોકરી માટે ડોલરિયા દેશમાં પગ મૂક્યો. દેશ બદલાયો પણ ગુજરાતી ભાષા, એની મહેક અને એનો રંગ ન ઉતર્યો, ઉલટાનું વધુ ઘેરો થયો.
માર્ચ 2008 માં ભાઈની કારને અકસ્માત થયો, જેમાં અમારા માસી વિદાય થયા પણ ભાઈ, ભાભી અને મમ્મી ઈશ્વરકૃપાથી બચી ગયા. એક ક્ષણ માટે થયું કે જો તેઓ ખરેખર ચાલી ગયા હોત તો ? માત્ર તેમની મધુર સ્મૃતિઓ રહી જાત. લોકો વ્યક્તિની વિદાય પછી એમની પાછળ એમને જે પ્રિય હોય તે કરે છે, કરાવડાવે છે. શા માટે એમની હયાતિમાં જ એમને અને ઈશ્વરની પ્રસાદીરૂપ પ્રાપ્ત થયેલ જીવનને ન આવકારીએ ? બસ, આ શુભ ભાવથી ભાભીના જન્મદિને એમને મનગમતી ભેટરૂપે આ વેબસાઈટનું નિર્માણ થયું.
શૂન્યના શેર સાથે સમાપન કરું :
‘ જીવન એક માર્ગ છે, ને માર્ગમાં તો હોય ખાડા પણ,
મુસાફર છું, પડું તો દોષ ના દેજો પતન માટે.’
આ વેબસાઈટ પર રજૂ કરેલ મારી કેટલીક રચનાઓ
—————–
સહૃદયી શુભેચ્છકો
- ડો. બિપીનચંદ્ર કોન્ટ્રાકટર (અમદાવાદ)
- હર્ષદ સુથાર (વલ્લભ વિદ્યાનગર)
- આશિષ જોષી (વડોદરા)
- રાજુ યાત્રી (ન્યૂ જર્સી)
- મિનલ મેરાઈ (સિંગાપુર)
આભાર
- આ વેબસાઈટ માટે પોતાના ગુજરાતી ગીતોના વિશાળ સંગ્રહને ઉપલબ્ધ કરવા બદલ હર્ષદભાઈ સુથારનો ખૂબ ખૂબ આભાર.
- વેબસાઈટ પર પોતાના અમૂલ્ય અભિપ્રાયો આપનાર, સૂચન કરનાર અને પોતાની પસંદગી વ્યક્ત કરનાર બધા વાચકમિત્રોનો ખૂબ ખૂબ આભાર
