Press "Enter" to skip to content

હવે એ વાત ક્યાં ?

જે હતી પહેલાં, હવે એ વાત ક્યાં ?
આંગણામાં જૂઈ, પારિજાત ક્યાં ?

ધોમધખતા દિવસો સામા મળે,
કોઈ દિ’ ભૂલી પડે છે રાત ક્યાં ?

આભ જેવું મંચ છે સૌની કને,
સાંજ જેવી સૂર્યની રજૂઆત ક્યાં ?

શહેરમાં મરવા પડી સંવેદના,
લાગણીને તોય પક્ષાઘાત ક્યાં ?

હસ્તરેખામાં ફકત – લાંબુ જીવન,
પ્રેમના નામે લખેલી ઘાત ક્યાં ?

પિંજરું ખુલી ગયાનો વસવસો,
ઊડવા માટેનો ઝંઝાવાત ક્યાં ?

અંતની ‘ચાતક’ બધાંને છે ફિકર,
જિંદગીની ફાંકડી શરૂઆત ક્યાં ?

– © દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

8 Comments

  1. અશોક જાની 'આનંદ'
    અશોક જાની 'આનંદ' May 10, 2016

    પિંજરું ખુલી ગયાનો વસવસો,
    ઊડવા માટેનો ઝંઝાવાત ક્યાં ?.. ખૂબ સુંદર કલ્પન..

    નખશિખ સુંદર ગઝલ..

    • Daxesh
      Daxesh May 10, 2016

      Thank you Ashokbhai

  2. બ્રિજેશ પંચાલ ' મધુર '
    બ્રિજેશ પંચાલ ' મધુર ' May 10, 2016

    આભ જેવું મંચ છે સૌની કને,
    સાંજ જેવી સૂર્યની રજૂઆત ક્યાં ?
    ક્યાં શેર હે.
    મંચ આભ ને નટ સૂર્ય. સુંદર રચના.

    • Daxesh
      Daxesh May 10, 2016

      Thank you dear.. 🙂

  3. Anila Patel
    Anila Patel May 11, 2016

    Hruday chhe pan lagnio kya?
    Saras rachana.

    • Daxesh
      Daxesh May 14, 2016

      Thank you

  4. Kishore Modi
    Kishore Modi May 12, 2016

    अेकेअेक शे’र लाजवाब थया छे आ गझलमां चातक दिल भरीने नीखरे छे मारा दिली अभिनंदन

    • Daxesh
      Daxesh May 14, 2016

      Kishorbhai,
      I am happy that you liked it. Thank you.

Leave a Reply to બ્રિજેશ પંચાલ ' મધુર ' Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.