ઊંઘમાંથી જાગવાનું હોય છે
એક-બે ઈચ્છા અધૂરી બાળવાનું હોય છે,
જિંદગી તો અંત સુધી ચાલવાનું હોય છે.
દોસ્ત, આંખો હોય કે ના હોય, એથી શું થયું?
સ્વપ્ન મનની આંખથી નિહાળવાનું હોય છે.
બાળપણનું વ્હાલ, ચૂમીઓ બધી યૌવનતણી,
કેટલું દેવું અહીં ઊતારવાનું હોય છે !
સ્મિત ચ્હેરા પર ટકાવી રાખવું મુશ્કેલ છે,
બોલકી સંવેદનાને ખાળવાનું હોય છે.
ને ગઝલ લખવા પ્રયત્નો આમ તો કરતો નથી,
લાગણીનું ભૂત મનથી કાઢવાનું હોય છે.
પગરવોના શહેરમાં ‘ચાતક’ સજા છે એટલી,
રોજ કાચી ઊંઘમાંથી જાગવાનું હોય છે.
- દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’
March 5th, 2011 at 1:08 pm
ખુબ જ સુંદર…
ને ગઝલ લખવા પ્રયત્નો આમ તો કરતો નથી,
લાગણીનું ભૂત મનથી કાઢવાનું હોય છે
વાહ…
March 5th, 2011 at 7:20 pm
ખુબ સરસ !!! રોજ કાચી ઊંઘમાંથી જાગવાનું હોય છે !!!
March 5th, 2011 at 10:35 pm
સ્મિત ચ્હેરા પર ટકાવી રાખવું મુશ્કેલ છે,
બોલકી સંવેદનાને ખાળવાનું હોય છે.
ને ગઝલ લખવા પ્રયત્નો આમ તો કરતો નથી,
લાગણીનું ભૂત મનથી કાઢવાનું હોય છે.
ખૂબ સરસ!
March 5th, 2011 at 10:53 pm
જીવનની ગોપિત સંવેદનાનો પૉઝીટીવ વિસ્તાર અને સરળ નિરાકરણ સહજ્પણે વ્યક્ત થાય છે . આ વધારે ગમ્યુ–
સ્મિત ચ્હેરા પર ટકાવી રાખવું મુશ્કેલ છે,
બોલકી સંવેદનાને ખાળવાનું હોય છે.
અને આ–
પગરવોના શહેરમાં ‘ચાતક’ સજા છે એટલી,
રોજ કાચી ઊંઘમાંથી જાગવાનું હોય છે.
March 5th, 2011 at 11:22 pm
સરસ ગઝલ.
March 6th, 2011 at 12:25 am
સરસ ગઝલ.
ને ગઝલ લખવા પ્રયત્નો આમ તો કરતો નથી,
લાગણીનું ભૂત મનથી કાઢવાનું હોય છે.
પગરવોના શહેરમાં ‘ચાતક’ સજા છે એટલી,
રોજ કાચી ઊંઘમાંથી જાગવાનું હોય છે.
યાદ
લાખ પ્રયત્નો કરું આ કવિતાને પૂર્ણ કરવાના,
છતાં પણ એ હંમેશ અધુરી રહે,તો વાંક કોનો?
લખી નાખું આ એક જ કવિતાના પુસ્તકો અનેક,
પણ છેલ્લે કોઇ કલમ જ મને ના મળે,તો વાંક કોનો?
સરસ!
March 6th, 2011 at 12:41 am
સુંદર …
લાગણીનું ભૂત મનથી કાઢવાનું હોય છે. પરંતુ એ જ કાઢી શકાતું નથી …:)
March 6th, 2011 at 9:55 am
સુંદર ગઝલ!
સુધીર પટેલ.
March 6th, 2011 at 11:52 am
જિંદગી તો અંત સુધી ચાલવાનું હોય છે.
જિંદગીના અંત સુધી ચાલવાનું હોય છે.તેવું ના જોઈએ ?
આ સરસ રહ્યું .
પગરવોના શહેરમાં ‘ચાતક’ સજા છે એટલી,
રોજ કાચી ઊંઘમાંથી જાગવાનું હોય છે.
March 6th, 2011 at 1:05 pm
ખુબ જ મઝા આવી દક્ષેશભાઈ આપની આ ગઝલ વાંચીને. ઊંડાણ સાથે લયનો મધુરો મેળાપ. બહોત ખૂબ.
દોસ્ત, આંખો હોય કે ના હોય, એથી શું થયું?
સ્વપ્ન મનની આંખથી નિહાળવાનું હોય છે.
ક્યા બાત હૈ !!!
March 6th, 2011 at 1:39 pm
કીર્તિકાન્તભાઈ,
સૌપ્રથમ લખાયું ત્યારે તમે કરેલા સૂચન મુજબ જ લખેલું. પઠન કરતા એ યોગ્ય પણ લાગેલું. પરંતુ ભાવની રીતે વિચારતાં બંનેમાં ભેદ લાગ્યો અને પછી અત્યારે છે એ રાખ્યું. મારી વિચારધારા પ્રમાણે – જિંદગી તો અંત સુધી ચાલવાનું હોય છે – એ રીતે લખવામાં – જિંદગી શું છે – પ્રશ્ન ઉઠે તેનો જવાબ મળે છે. જ્યારે જિંદગીના અંત સુધી ચાલવાનું હોય છે – એ એક હકીકતનું બયાન લાગ્યું – a statement.
ગઝલના બંધારણ અને શેરના ભાવ પ્રમાણે બંને ચાલે … મેં મારી સર્જન વખતની ભાવસૃષ્ટિનો અંદાજ આપ્યો. આશા છે આ સ્પષ્ટતા પછી આપને એ પસંદ આવે. સૂચન બદલ આભાર.
March 6th, 2011 at 6:33 pm
દક્ષેશભાઈ,
ગઝલ સરસરીતે અભિવ્યક્ત થઈ છે – અભિનંદન.
શ્રી કીર્તિકાન્તજીનું સૂચન અને તમારા પ્રતિભાવના કેન્દ્રમાં તો જિંદગી જ છે,વાત બન્ને સાચી છે,અહીં મારૂં અંગતરીતે એવું માનવું છે કે,
જિંદગી તો…..
અને
જિંદગીના….
એ બન્ને કરતા,જિંદગીભર અંત સુધી ચાલવાનું હોય છે – કેમ રહેશે?-વિચારી જોવા જેવું ખરૂં !
March 6th, 2011 at 6:36 pm
સરસ ગઝલ..
બાળપણનું વ્હાલ, ચૂમીઓ બધી યૌવનતણી,
કેટલું દેવું અહીં ઊતારવાનું હોય છે !
સુંદર શેર..
March 6th, 2011 at 10:10 pm
“ને ગઝલ લખવા પ્રયત્નો આમ તો કરતો નથી,
લાગણીનું ભૂત મનથી કાઢવાનું હોય છે. ”
તમારી ઝિંદાદિલી ગમી ગઈ.
March 7th, 2011 at 7:58 pm
દક્ષેશભાઇ…..કોઇ પણ ગઝલ પર્ થોડી ચર્ચા થાય તે સ્વાભાવિક ગમે…મારી દ્રષ્ટીએ તો મહેશભાઇ અને કીર્તીકાંતભાઇ બંન્ને ના સુચન આવકાર્ય છે…છતા કવિશ્રીનો પોતાનો મત તો આખરી જ હોય…પરંતુ જિંદગી તો અંત સુધી ચાલવાનું હોય છે. એના કરતા જિંદગીમા……..અંત સુધી ચાલવાનું હોય છે આ કેવુ રહે ? અંતે પસંદ આપની
March 8th, 2011 at 9:46 am
પગરવોના શહેરમાં ‘ચાતક’ સજા છે એટલી,
રોજ કાચી ઊંઘમાંથી જાગવાનું હોય છે……
ખૂબ જ સુંદર વાત કહી, દક્ષેશભાઈ.
ઉપર અન્ય કવિઓના અભિપ્રાય વાંચ્યા. મત્લાનો સાની મિસરા હું આ રીતે
લખું છું- જિંદગીમાં અંત સુધી જીવવાનું હોય છે.
અને
બોલકી સંવેદનાને ખાળવાનું હોય છે. અહીં ખાળવાની એમ ના આવે ?
વિચારી જોશો.
-પ્રવિણ શાહ
March 9th, 2011 at 2:52 pm
ને ગઝલ લખવા પ્રયત્નો આમ તો કરતો નથી,
લાગણીનું ભૂત મનથી કાઢવાનું હોય છે.
સુંદર ગઝલ દક્ષેશભાઈ…
March 10th, 2011 at 9:14 am
એક-બે ઈચ્છા અધૂરી બાળવાનું હોય છે,
જિંદગી તો અંત સુધી ચાલવાનું હોય છે.
મત્લા સરસ …પણ ઈચ્છા અધૂરી બાળવાનું કે બાળવાની ? વ્યાકરણ જોવુ.
March 11th, 2011 at 4:26 pm
આ ગઝલ વધારે જામી..
મક્તા અને આ શે’ર વધુ પસંદ પડ્યા…
સ્મિત ચ્હેરા પર ટકાવી રાખવું મુશ્કેલ છે,
બોલકી સંવેદનાને ખાળવાનું હોય છે.
ત્રીજા શે’રમાં વ્હાલ અને ચૂમીઓ ની વચ્ચે સાધારણ ખટકો અનુભવાય છે, વચ્ચે ‘ને’
મુકીને બોલી જોજો… આમ લખવામાં શે’ર લંબાઇ જતો લાગશે પણ પ્રવાહિતા આવશે.