Press "Enter" to skip to content

જિંદગી ધીરેધીરે સમજાય છે

પાનખરમાં પાન ખરતાં જાય છે,
જિંદગી ધીરેધીરે સમજાય છે.

જ્ઞાન બોધિનું મળે ચારે તરફ
બુદ્ધ થઈને તોય ક્યાં રહેવાય છે ?

એક વીજળીનો ઝગારો લાવતાં,
આભને અંધાર આવી જાય છે.

હોઠથી પ્રારંભ પામેલી કથા,
આંખથી ક્યાં પૂર્ણતઃ કહેવાય છે ?

રૂપ ને સૌંદર્યના સ્વામી બની,
ફુલ પણ ક્યારેક તો પસ્તાય છે.

એ પ્રતિક્ષાનો ખરે મહિમા હશે,
નામ ‘ચાતક’નું હજી લેવાય છે.

– દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’

20 Comments

  1. Kanchankumari. P. Parmar
    Kanchankumari. P. Parmar October 12, 2010

    પાંદડે પાંદડે લખી છે મેં મારી કથા, સાચું કહું તો ડાળે ડાળે નીતરે છે મારી વ્યથા……. ઝાકળ સરીખી જિંદગી ને તોય ઘણી જિવવાની આશ ……

  2. Ashish Joshi
    Ashish Joshi October 12, 2010

    અરે, દક્ષેશભાઈ, સરસ ગઝલ છે.

    એક વીજળીનો ઝગારો લાવતાં,
    આભને અંધાર આવી જાય છે.

    આ પંક્તિથી સાચે જ જિંદગી ઝડપથી સમજાય છે.
    દક્ષેશભાઈ, તમારી દરેક રચનાઓ ચોટદાર હોય છે.

  3. Atul
    Atul November 19, 2010

    એક વીજળીનો ઝગારો લાવતાં,
    આભને અંધાર આવી જાય છે.
    આ પન્ક્તિઓ ખુબ જ ગમી. તમારી કલ્પનાશક્તિને ધન્ય છે.

    keep it up !!!

  4. Dinesh Patel
    Dinesh Patel December 12, 2010

    અતિ સુન્દર, જીદગી નો મર્મ સમજાઈ ગયો. ફેસબુક પર મુકવાની ગુસ્તાખી કરું !!!!!!

  5. Usha
    Usha January 29, 2011

    પ્રિય દક્ષેશભાઈ,
    I have no words to express my feelings for this Gazal.. A truth, very well said…. Congrats to you!!!
    I had suggested earlier to give voice to your beautiful gazals…. Please do accept this suggestion and get your gazals sung by a good artist and I am sure, it will be a big hit …. We gazal lovers will be ever indebted to you….. thanks
    – Usha.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.