જીવતો રાખ્યો મને
મિત્રો, બેહાલ માનવીની વ્યથા વ્યક્ત કરતી ગઝલ. આશા છે આપને ગમશે.
જિંદગી બેહાલ છે પણ જીવતો રાખ્યો મને,
એ સમયની ચાલ છે કે જીવતો રાખ્યો મને.
હું વીંધાવા નીકળ્યો તો, કો’ સુવર્ણમૃગ સમ,
કો’ક નબળા પારધીએ જીવતો રાખ્યો મને.
પ્રેમ તો એવી બલા છે કોઈને છોડે નહીં,
આગ નફરતની હશે કે જીવતો રાખ્યો મને.
કર્મનો સિધ્ધાંત છે ફળ ભોગવો નિજ કર્મના,
કેટલા ભારણ હશે કે જીવતો રાખ્યો મને.
એમ તો સ્હેલું હતું ડૂબી જવું સમદરમહીં,
ચંદ શ્વાસોના જહાજે જીવતો રાખ્યો મને.
ક્યારનો ફાટી જતે ‘ચાતક’ અમારોયે પતંગ,
ક્ષીણ આશાદોર બાંધી જીવતો રાખ્યો મને.
- દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’
August 1st, 2010 at 9:30 pm
વાહ, બહુ સરસ.
સરયૂ પરીખ
August 1st, 2010 at 9:47 pm
રચનાનો ભીતરી ભાવ સંતર્પક લાગ્યો. છંદ પણ જળવાય છે.
જો કે યોગ્ય કાફિયાની કમીને કારણે મોટાભાગના ગઝલકારો આને ગઝલ ગણશે નહી. કાફિયા વિશે વિચારી જોજો.
August 1st, 2010 at 10:09 pm
તમારી ગઝલમાં ભાવ જ માત્ર નહિ, પ્રાણ પણ છે.
August 1st, 2010 at 10:16 pm
પ્રેમ તો એવી બલા છે કોઈને છોડે નહીં,
આગ નફરતની હશે કે જીવતો રાખ્યો મને.
કર્મનો સિધ્ધાંત છે ફળ ભોગવો નિજ કર્મના,
કેટલા ભારણ હશે કે જીવતો રાખ્યો મને.
સરસ.
આજે ગુજરાતીમા શાયરી વાળાએ સમજવા જેવું છે કે, કોઇ ઉસ્તાદની ઈસ્લાહ વિના શાયરી લખાઈ નથી. ઉસ્તાદની હેસિયત ધરાવતા શાયરોની તંગી નથી,તેમના કલામોનો અભ્યાસ,છંદ શાસ્ત્રના પુસ્તકોનો ઝીણવટ પુર્વકનો અભ્યાસ સાચી ગઝલ, મુકતક,કે રૂબાઈનું સર્જન કરાવી શકશે.
August 1st, 2010 at 10:49 pm
વાહ વાહ સરસ ગઝલ…
August 1st, 2010 at 10:49 pm
અભિવ્યક્તિ સરસ પણ મત્લામાં બેહાલ અને ચાલ કાફિયા સ્થાપિત થયા પછી કોઇ કારણોસર આગળ જળવાયા નહીં….! Pragnaju -ની ટિપ્પણી બાબતે વિચાર કરવા જેવો ખરો.
રદિફ સરસ આવ્યો છે….
મારી વૅબસાઈટ પર ૨૦૦મી ગઝલ -દોડતો રાખ્યો મને- રદિફ પર લખાયેલી પોસ્ટ કરેલી http://drmahesh.rawal.us/?p=1021
August 2nd, 2010 at 2:19 am
ક્યારનો ફાટી જતે ‘ચાતક’ અમારોયે પતંગ,
ક્ષીણ આશાદોર બાંધી જીવતો રાખ્યો મને.
સરસ ગઝલ. મહેશભાઈની વાત સાચી લાગે છે..
સપના
August 2nd, 2010 at 9:56 am
હું વીંધાવા નીકળ્યો તો, કો’ સુવર્ણમૃગ સમ,
કો’ક નબળા પારધીએ જીવતો રાખ્યો મને.
સરસ ગઝલ.
August 2nd, 2010 at 12:19 pm
ગઝલનો ઉસ્તાદ નથી એટલે બીજી ટીપ્પણી કર્યા વગર કહું છું કે રચનાનો ભાવ ઘણો સુંદર છે.
August 2nd, 2010 at 5:25 pm
માફ કરજો દક્ષેશભાઇ આ રચનાને ગઝલ ન કહી શકાય. આપ ગઝલનું બંધારણ, છંદ, રદિફ, કાફિયા વિગેરેનો અભ્યાસ કરો. આશા રાખું કે આપ હવે પછી ખરેખર સાચી ગઝલ લખી બતાવશોજી. કોઇ પણ પૂર્વગ્રહ વગર આ અભિપ્રાય લખું છું.
August 2nd, 2010 at 5:28 pm
દક્ષેશભાઈ ખુબ જાનદાર ગઝલ એક સે બઢકર એક શેર તમે ઓછા શેર પણ ચુનંદા હોય છે
ક્યારનો ફાટી જતે ‘ચાતક’ અમારોયે પતંગ,
ક્ષીણ આશાદોર બાંધી જીવતો રાખ્યો મને.
પરંપરાગત વિચારોને પણ આપની શૈલી તાજગી આપી જાય છે ગઝલની બાની, તગઝ્ઝુલ્.
ખુબ ગમી.. મત્લાના શેરમાં બેહાલ અને ચાલ પ્રાસ પહેલી નજરે લાગે !!
વાહ
August 2nd, 2010 at 10:16 pm
સુંદર ગઝલ !
કાફિયા દરેક શેરમાં ચુસ્તપણે જળવાયા હોત
તો નખશિખ ગઝલ બનત !
આ શેર ખૂબ ગમ્યો-
એમ તો સ્હેલું હતું ડૂબી જવું સમદરમહીં,
ચંદ શ્વાસોના જહાજે જીવતો રાખ્યો મને.
અભિનંદન !
August 3rd, 2010 at 4:29 pm
દોર તમારે હાથ રાખી, ગોથા ખવડાવી અનેક જીવતો રાખ્યો મને…..
August 3rd, 2010 at 11:46 pm
કર્મનો સિધ્ધાંત છે ફળ ભોગવો નિજ કર્મના,
કેટલા ભારણ હશે કે જીવતો રાખ્યો મને.
આમ સારી ગઝલ પણ ઉપરના મિત્રો સાથે સંમત.
August 4th, 2010 at 8:50 pm
વાહ ભઇ વાહ ક્યા બાત હૈ !
પ્રફુલ ઠાર
August 4th, 2010 at 9:02 pm
Priy Daxeshbhai,
Very nice gazal and nicely crafted all shers. CONGRATS
August 7th, 2010 at 10:16 am
સુંદર ભાવાભિવ્યક્તિ કરતી રચના!
સુધીર પટેલ.
September 3rd, 2010 at 7:07 am
તમારી ગઝલ ખૂબ ગમી પણ એક વાત છે કે એમા રચનાકાર તરીકે તમે તમારું નામ લખ્યું છે. મારો વ્હાલો જો ખોળ્યામાં ના હોત તો ? તમારી રચનામાં એ પરમકૃપાળુ પરમાત્માને હંમેશા દર્શાવજો. આભાર મિત્ર.