પડછાયો કોઈ રોકો
મિત્રો, આજે મારી એક સ્વરચિત કૃતિ રજૂ કરું છું, આશા છે એ આપને ગમશે.
આંસુથી ના ભીંજાતો પડછાયો કોઈ રોકો,
ના દર્દથી પીડાતો પડછાયો કોઈ રોકો.
માણસ થઈ ભટકતો જે ખુલ્લેઆમ ઘરમાં,
દર્પણથી ના ઝીલાતો પડછાયો કોઈ રોકો.
ભાવિના ગર્ભમાં છે અગણિત કૈં સવાલો,
પ્રશ્નોથી ના મૂંઝાતો પડછાયો કોઈ રોકો.
વિહરે છે કલ્પનોનાં પારેવડાં ગગનમાં,
પટકાઈને વીંધાતો પડછાયો કોઈ રોકો.
આયુષ્યની ક્ષિતિજે ઝળહળ જલે છે દીપક,
લાંબો થઈ ટૂંકાતો પડછાયો કોઈ રોકો.
બદલે મિજાજ મૌસમ કુદરત સમયની સાથે,
બદલ્યે ન બદલાતો પડછાયો કોઈ રોકો.
સૂસવે છે ઝાંઝવાના સરવર શહેર વચ્ચે,
‘ચાતક’થી ના સહાતો પડછાયો કોઈ રોકો.
- દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’
February 1st, 2010 at 9:45 pm
માણસ થઈ ભટકતો જે ખુલ્લેઆમ ઘરમાં,
દર્પણથી ના ઝીલાતો પડછાયો કોઈ રોકો.
આ શેર સારો બન્યો છે, બાકી, પવન સુસવે. ઝાંઝવાં શી રીતે સુસવે તે સમજાયું નહિ. કલ્પન પણ ગઝલમાં વાસ્તવિક ભૂમિકા પર હોવું ઘટે.
February 2nd, 2010 at 10:09 am
પડછાયાને તમે ઠીક ઠીક બહેલાવ્યો છે, સારી રીતે રમાડ્યો છે. સરસ ગઝલ બની છે. કીર્તિકાન્તભાઈની ટકોર વ્યાજબી છે. ‘સૂસવે’ ની જગ્યાએ ‘સરકે’ કે ‘ચમકે’ મૂકીને જોઈ શકાય !
February 2nd, 2010 at 12:31 pm
સરસ અભિવ્યક્તિ…
February 2nd, 2010 at 12:41 pm
કીર્તિકાન્તભાઈ, મનહરભાઈ,
આપના અભિપ્રાય બદલ આભાર.
સૂસવે છે – એ ઝાંઝવાના સરોવર માટે વપરાયો છે. પાણીથી સરોવર છલકાય તે રીતે ઝાંઝવાથી એ છલોછલ ભરેલું છે એવા ભાવાર્થમાં વ્યાપકતા અને તીવ્રતાના દ્યોતક તરીકે એનો ઉપયોગ કરેલો છે. આટલી સ્પષ્ટતા પૂરતી થશે.
February 2nd, 2010 at 5:56 pm
સરસ પડછાયો પાડ્યો…
February 2nd, 2010 at 8:53 pm
સુંદર ગૂઢ ગઝલ.
February 3rd, 2010 at 12:19 am
વાહ્! મનુષ્યની સૌથી નજીકના સાથીની ઓળખાણ આપતી આ રચના અદભૂત છે!
February 3rd, 2010 at 2:25 am
સરસ વાત લાવ્યા છે કવિ…….
રદિફ બહુ ગમ્યો અને તમે જે રીતે પડછાયાને પ્રસ્તુત કર્યો એ પણ ગમ્યું.
-અભિનંદન.
February 3rd, 2010 at 3:56 am
સરસ ગઝલ …! ખુબ ખુબ અભિનંદન ..
February 3rd, 2010 at 4:29 am
સુન્દર ગઝલ
February 3rd, 2010 at 9:57 pm
ખુબ સરસ કૃતિની રચના કરી છે. ખુબ ગુઢ ભાવાર્થ રજુ કર્યો છે.
ભાવિના ગર્ભમાં છે અગણિત કૈં સવાલો,
પ્રશ્નોથી ના મૂંઝાતો પડછાયો કોઈ રોકો.
February 3rd, 2010 at 11:54 pm
આયુષ્યની ક્ષિતિજે ઝળહળ જલે છે દીપક,
લાંબો થઈ ટૂંકાતો પડછાયો કોઈ રોકો.
સુન્દર ગઝલ..
February 4th, 2010 at 1:24 pm
માણસ થઈ ભટકતો જે ખુલ્લેઆમ ઘરમાં,
દર્પણથી ના ઝીલાતો પડછાયો કોઈ રોકો.
આ પંક્તિ ખુબ ગમી.
February 5th, 2010 at 10:16 am
સરસ ગઝલ
February 16th, 2010 at 3:26 pm
ખુબ સુન્દર દક્ષેશભાઈ, ખુબ જ સુન્દર કાવ્યરચના છે…
February 18th, 2010 at 9:54 pm
સુંદર ગઝલ અર્થસભર..
સપના