મને મળવા તો આવ
મિત્રો, આજે મારી એક સ્વરચિત કૃતિ રજૂ કરું છું. પ્રત્યેક વ્યક્તિના હૈયામાં પોતાના પ્રિયતમને મળવાની ઝંખના હોય છે. એ પછી રાધાના હૈયામાં કૃષ્ણને માટે હોય, મીરાંના હૈયામાં શ્યામને માટે કે સીતાના હૈયામાં રામને માટે. અહીં સનાતન મિલનની એવી ઝંખનાને શબ્દોનું રૂપ મળ્યું છે. સાંજનો અર્થ કેવળ સૂર્યનું આથમવું નથી પણ યુવાનીના દિવસોનું વીતી જવું છે. ગીતની શરૂઆતની પંક્તિઓમાં પ્રકૃતિમાં પથરાયેલા ઈશ્વરનું રૂપક વર્ણન છે તો મધ્યમાં સ્વપ્નમાં અલપઝલપ થતાં દર્શનનો અણસાર છે. પણ જેને અનુભૂતિની અવસ્થા કહેવામાં આવે છે તે તો પ્રકટ દર્શન વગર ક્યાંથી મળે ? ચિરકાળના વિચ્છેદ પછી હૈયામાં ઘૂંટાતી મિલનની તીવ્ર તરસ અહીં શાબ્દિક અભિવ્યક્તિ પામી છે.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
મને મળવા તો આવ, હવે ઢળવા લાગી છે, આ શરમાતી સોનેરી સાંજ,
તારી સુરતાના સુરમાને આવીને આજ, ઓ વ્હાલમ ! મુજ આંખ્યુંમાં આંજ.
મઘમઘતા મોગરાઓ શ્વાસમાં ભરીને તું મ્હેકાવી દે છે પવન
પગલાંના પગરવથી કળીઓના કાળજામાં ફૂટે છે કેવાં કવન !
હવે પાંપણની પગથી પર પગલાં ભરીને જરા છલકાવી દેને નયન … મને મળવા
દિવસો આ વ્હેતા જો, પાણીની જેમ અને જાય તે પાછા ના આવતા
મનડાંનાં માનસરે મારા આ હંસો શમણાંનો ચારો ના ચારતા,
હવે જાતે જ પ્રકટીને પૂરી કરી દે તું સપનામાં માંડેલી વારતા … મને મળવા
સૂની છે સેજ અને સૂની સિતાર મારી, સૂનાં છે હૈયાના તાર,
તારા જ સ્વર્ગીય સ્પર્શે ઉઘડશે આ ‘ચાતક’ની ઝંખનાના દ્વાર,
હવે શ્વાસોની ફરફરતી દેરીએ આવીને પ્હેરાવ હૈયાનો હાર … મને મળવા
- દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર ‘ચાતક’
April 28th, 2009 at 11:49 am
મઘમઘતા મોગરાઓ શ્વાસમાં ભરીને તું મ્હેકાવી દે છે પવન
પગલાંના પગરવથી કળીઓના કાળજામાં ફૂટે છે કેવાં કવન !
હવે પાંપણની પગથી પર પગલાં ભરીને જરા છલકાવી દેને નયન
- ક્યા બાત હૈ ! વાહ… સુંદર ગીત…
April 28th, 2009 at 4:35 pm
બહુ જ સરસ લય અને ભાવ છે. ગણગણવાની મજા આવી ગઈ.
શ્રી. કૃષ્ણ દવેના આવા લાંબી લયના ગીતો મને બહુ જ ગમે છે.
April 28th, 2009 at 6:13 pm
ખૂબ જ સુંદર ભાવસભર લયાન્વિત ગીત!
અભિનંદન, દક્ષેશભાઈ!
સુધીર પટેલ.
April 28th, 2009 at 7:19 pm
ખૂબ સુંદર ગીત દક્ષેશ,
‘હવે પાંપણની પગથી પર પગલાં ભરીને જરા છલકાવી દેને નયન’
મિલનની આતુરતા કેવી અદ્ભૂત છે…..
‘હવે શ્વાસોની ફરફરતી દેરીએ આવીને પ્હેરાવ હૈયાનો હાર ‘
દુર રહેવાતું નથી, જીવન જીરવાતું નથી. સામિપ્યનો કેટલો તલસાટ છે…
ગાવાનું મન થાય તેવું ગીત છે.
April 28th, 2009 at 7:34 pm
દક્ષેશ,
ખુબ જ સરસ રચના છે. ઈશ્વરને આમંત્રિત કરવાની રીત ઉત્તમ છે.
સપના
April 28th, 2009 at 7:57 pm
સૂની છે સેજ અને સૂની સિતાર મારી, સૂનાં છે હૈયાના તાર,
તારા જ સ્વર્ગીય સ્પર્શે ઉઘડશે આ ‘ચાતક’ની ઝંખનાના દ્વાર,
હવે શ્વાસોની ફરફરતી દેરીએ આવીને પ્હેરાવ હૈયાનો હાર
રિક્તતાનો સરસ્…અહેસાસ
April 28th, 2009 at 8:11 pm
સરસ ગીત!
April 28th, 2009 at 9:27 pm
મને મળવા તો આવ, હવે ઢળવા લાગી છે, આ શરમાતી સોનેરી સાંજ,
તારી સુરતાના સુરમાને આવીને આજ, ઓ વ્હાલમ ! મુજ આંખ્યુંમાં આંજ.
ખૂબ જ સુંદર ગીત !
પંક્તિઓ લાંબી છે છતાં પણ ક્યાંયે લય તૂટતો નથી.
અભિનંદન !
April 29th, 2009 at 7:49 am
વાહ શું વાત છે મિત્ર દક્ષેશ… ખુબ જ સુંદર રચના થઈ છે… અભિનંદન…!
April 29th, 2009 at 11:23 pm
વાહ્… સરસ ગીત !!
April 30th, 2009 at 12:04 pm
દિવસો આ વ્હેતા જો, પાણીની જેમ અને જાય તે પાછા ના આવતા
મનડાંનાં માનસરે મારા આ હંસો શમણાંનો ચારો ના ચારતા,
હવે જાતે જ પ્રકટીને પૂરી કરી દે તું સપનામાં માંડેલી વારતા … મને મળવા
સુંદર અભિવ્યક્તી… ઘણી સરસ રચના
April 30th, 2009 at 2:15 pm
ખુબ જ સુન્દર ભાવો. આશિર્વાદ. તારી મનોકામના પુરી થાઓ.
-મમ્મી
April 30th, 2009 at 10:38 pm
બહુ મજાનું ગીત. શબ્દોની પસંદગી લય પઠન બધું દાદ માગે એવું છે.
May 1st, 2009 at 8:50 am
તમારી આ રચના સાંભળીને ભલભલાને પ્રેમની નદીમાં કૂદી પડવાનું મન થશે. પણ ક્યાંક ઉંમરની યાદ તાજી કરીને હું પસ્તાવા નથી માંગતો. હું તમારા અવાજથી તો પરિચિત છું. ગુજરાતી સાહિત્યનું સચોટ માર્ગદર્શન કરાવતાં કરાવતાં તમે ક્યાંક ગુજરાતી સાહિત્યનું ઉગમ બિંદુ થઈ ગયા હો એવું લાગે છે.
May 1st, 2009 at 1:52 pm
ખૂબ જ સુંદર રચના છે.
May 1st, 2009 at 4:53 pm
જય શ્રીકૃષ્ણ દક્ષેશભાઈ,
ખુબ જ સુંદર રચના. જાણે ચાતકની જેમ જ આ ચાતકની પણ મળવાની ઈચ્છાનું વર્ણન થઈ ગયું,
હવે જાતે જ પ્રકટીને પૂરી કરી દે તું સપનામાં માંડેલી વારતા
May 5th, 2009 at 9:37 pm
આ એક અમર કૃતિ છે.
“ચાતક” કુદરતી કવિની અદભૂત છાપ ઉભી કરે છે. “ચાતકે” આ રચના દ્વારા માનવ મનની તીવ્ર ઈચ્છા, ઉપાસના અને અભિલાષાને વાચા આપી અને પોતે માત્ર “બ્લોગ”ના કવિ નથી, પરંતુ માનવીય કવિ છે, એ સાબિત કરી બતાવ્યું છે. એક મિત્ર તરીકે મને ગર્વ છે કે તેઓ ખેંચાખેંચની કવિ સૃષ્ટિમાંથી અલગ તરી આવ્યા છે, અને “મિતિક્ષા”નું પણ ગૌરવ જાળવ્યું છે. ગુજરાતી સાહિત્ય તેની નોંધ લેશે તો સમગ્ર સાહિત્ય જગતને લાભ થવાનો છે. અને નહિ લે તો, “ચાતક” તો – “એક યોગી સમો જીવ છે……” અસ્તુ.
May 7th, 2009 at 1:41 am
આફરીન….
May 10th, 2009 at 1:30 pm
Its best. u have done good.
continue to do the best in life.
once u understood the meaning, you will be on Top.
God loves u,
do visit our web blog and web sites, may be intrested to u.
http://www.shreenathjibhakti.org
http://www.zero2dot.org
http://www.astrologer-drsudhirshah.com
http://www.drsudhirshah.wordpress.com
Blessings,
Dr.Sudhir Shah
July 16th, 2009 at 1:38 am
દક્ષેશભાઇ,
અભિનદન, સરસ કૃતિ છે.