એક વાક્ય યાદ આવી ગયુ. ખબર નહીં કેમ પણ હવે આ માધ્યમથી મે ગુજરાતી લખવાનું ચાલુ કર્યું છે. કદાચ ભુલ્ચુક થાય તો માફ કરશો. અત્યાર સુઝી મને ગુજરાતીમાં લખવામાં કંટાળો આવતો હતો પણ આજે પ્રયત્ન કર્યો તો આ થોડું લખી શક્યો.
આ વેબ્સાઇટે મને મારી માતૃભાષાની લાગણી વધારી દીધી છે. હા, કેટલીક જોડણીની ભૂલો રહે પણ શરૂઆતમાં ચાલે. જો ગુજરાતીમાં કોઇ મદદ જોઇએ તો બેઝિઝક કહેજો.
આ ગઝલ વાંચીને એમ થાય છે કે માણસમાં કાંઈક કરવાની ઘણી શક્તિ રહેલી છે પણ તે બંધાયેલો રહે છે. જીવન એક આઝાદ પંખીની જેમ જીવવું જોઈએ.
આભાર્.

ન સ્પર્શી કોઈ અવગણના કદી પણ મારા ગૌરવને,
કે હું ઉપકાર છું એવો જે યાદ આવી નથી શકતો.
ગયો ને જાય છે દુ:ખનો સમય એક જ દિલાસા પર,
કે વીતેલો સમય પાછો કદી આવી નથી શકતો.